Η απολογία ενος καπνιστή. (41)
Ιστοριες με ασπρες μπλουζες και αλλα τρομακτικά.... (36)
Αφιερωμενο στον αγνωστο εξωσυζυγικο εραστη.... (32)
Εγω ποτε να απεργησω; (30)
Κοβοντας το τσιγάρο: βδομάδα πρώτη. (28)
Μη-κανονικοί... (27)
Happy Deathday to me! (27)
Του κομμενου λαιμου... (27)
Μεταφορές, παρομοιώσεις, και τα εφτά κακά της... (27)
Οι απαραιτητοι αντρες στη ζωη μιας γυναικας: (27)

princessofthedawn princess
ΑΘΗΝΑ
Ποια ειμαι εγω;

Συνήθως μιλούσα μόνη μου και με περνούσαν για τρελλή... Τώρα που τα γράφω απλά σιγουρεύτηκαν...

GreekBloggers.com

SYNC ME @ SYNC
hit counter

Ιστοριες


Αύγουστος 2008
ΚΔΤΤΠΠΣ
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

Του εισοδήματος το κάγκελο....
Μάνια Σ: Σκιάζομαι τώρα... είχα τη μαλούμα και φρόντιζε ... ω .. να δεις...

Επιστρεφοντας....
princess ofthedawn: Δημητρη μου, δεν πολυσκεφτομαι το γιατι ή το τι θα αλλαξει. Ασε...

Επιστρεφοντας....
princess ofthedawn: Μανιούσκα μου, να σου πω πως σιγουρα είμαστε η γενιά που θα...

Επιστρεφοντας....
princess ofthedawn: Αγαπημένε μου Ονούφριε, ωρες ωρες δεν ξέρω πραγματικά αν ειμαι...

Επιστρεφοντας....
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Θανασάς: Όταν σου'ρχεται να γράψεις, μή ρωτάς "γιατί" ή "τί θα αλλάξει...

eXTReMe Tracker

  Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008 

Ο δικος μου οδηγος για τη Σκοπελο..

Λοιπον, μια και αισίως τούτη ήτανε η δεκατη πέμπτη χρονιά στο νησί -τελικά είχαμε χάσει το μέτρημα- νομίζω οτι ειμαι πια σε θέση να σας δώσω πέντε tips για τη Σκοπελο.. One more fuckin travelling guide λοιπον.... Παμε: Οι Σαλονικιοι και γενικά οι απο πάνω, ξέρετε πως θα πάτε, δε θα σας το πω εγω. Οι αποκάτω, εμεις οι χαμουτζήδες δηλαδή εχουμε δυο δρομους: Αγιο Κωνσταντινο και Βολο. Απο τον Αγιο Κωνσταντινο είναι λιγο πιο τσιμπημένα τα εισητήρια, αλλα ερχονται μια η αλλη με τη βενζίνη ως το Βολο. Αν εχετε μαζί σας μεγάλα σκυλιά, ξεχνάτε τον Αγιο Κωνσταντινο. Αν δεν εχετε, ίσως για μια βδομάδα παραμονής να συμφέρει να ξεχάσετε το αμάξι (ειδικα αν ειστε παρεα). Θα σας στοιχισει οσο το να μεταφέρετε το αμάξι περιπου -35 ευρω τη μερα με φετινές τιμές- αλλα αφενος θα γλιτώσετε τη μέρα της αφιξης και της αναχώρησης, αφετερου δε θα ανησυχειτε για το ωραίο σας αμάξι αν χρειαστεί να πατε σε κατσικόδρομο...(Υπαρχει και η λυση του αεροπλάνου μέχρι τη Σκιάθο, κι απο κει καραβάκι αλλα δε λεει, 100 ευρώ δυο άτομα, καλυτερα να πατε κολυμπωντας!) Κατεβήκατε λοιπον απο το πλοιο... Λογικά, ειστε στο λιμάνι της Σκοπέλου. (Αν ειστε στο Λουτράκι, θα πρέπει να φτιάξω τον οδηγό ανάποδα και βαριέμαι). Και θελετε καφε που να μην ειναι καραβισος. Και σας εχει ψιλοκόψει η πεινα. Μια κρεπα τη σκοτωνατε ευχαριστως. Πατε λοιπον στις Barramares, ξαπλωνεστε στις κουνιες, στις πολυθρονες στυλ εμαννουέλα, οπου σας βολευει τελως παντων, αραζετε, απλωνετε και τα μπαγκάζια ενα γυρο, κι αρχιζετε τις διακοπές σας! Οι σερβιτόροι ειναι ευγενέστατοι, οχι πάντα γρήγοροι τώρα που το μαγαζί εξαπλώθηκε -ακόμα δε τους βάλανε πατίνια- οι κρέπες τελειες -τρώει ο άντρας μου- τα milk shake θεικα, ο καφες τελειος, και το πρωινο χορταστικοτατο -πιστέψτε με, δεκαπεντε χρονια τρώω πρωινό εκεί, και το πρωί παντα πεινάω, χώρια που είμαι και περιεργη: κοκκινη μαρμελάδα λεμε, δε μου αρεσει το ροδακινο, κι ευτυχως μετα τη δευτερη χρονιά μου εκει δε χρειάζεται ούτε καν να το πω!

alt

Αφου πιειτε καφεδάκι, ντερλικώσετε κι ολα τα υπόλοιπα, πάτε για το δωμάτιο. Φετος ήταν η μόνη χρονιά που θα έπρεπε να είχες κλεισει κατι, γιατι το νησι βαλθήκανε να το βουλιάξουνε. Συνήθως ομως ολο και καποιος roomletas θα σας βρει στο λιμάνι... Και παντα οι επιτοπου τιμές ειναι καλύτερες απο τις τηλεφωνικές -σε ολα τα νησιά ισχύει ετούτο. Τελως παντων, εν μέσω της υστερίας για το Mamma Mia καλύτερα ναχετε κλεισει κατι, μη βρεθειτε κατω απο τα αστέρια (δεν ειναι ασχημα, αλλα το βράδυ μπορεί να πιάσει κρύο). Μη κλεισετε ποτε δωμάτιο φάτσα στο λιμάνι. Θα ξυπνάτε το πρωί απο τους ψαράδες, απο τα πλοία, κι αν ειστε και ψηλά μπροστά, μπορεί και να ξυπνήσετε ψημένοι... Καλυτερα να περπατήσετε και λιγάκι, να σας πέσουνε και τα πάχια...

Την πρώτη μερα δε θα σας πω για παραλιες. Θαστε χώμα, κι αντε να πατε να βουτήξετε στην εσχατως οργανωμένη -οργάνωση=ξαπλώστρα- παραλία της πολης, που σας τη συνιστώ μονο αμα βαριέστε θανάσιμα δηλαδή. Ειναι κριμα να πατε σε νησι με τέτοια ομορφιά και να κάνετε το μπάνιο σας μέσα στην πολη. Την πρώτη μέρα θα πατε να ξεραθείτε στο δωμάτιό σας, θα κάνετε ενα μπανάκι, και θα βγείτε βολτα στην πολη. Να γυρισετε τα σοκάκια της, να ανεβειτε στο Καστρο, να πατε στην Παναγιά των Βραχων, δεξιά στο λιμάνι, και μολις σας κόψει η λορδα να πατε για φαι...

Μπορειτε να φατε στο εστιατόριο που ναι διπλα στο supermarket Proton στη διασταύρωση... Σπιτικό φαί, και φιλική εξυπηρετηση.. μπορεί και να νιωσετε οτι σας καλέσανε στο σπίτι τους οι άνθρωποι... Λιγο πιο πάνω, ακριβώς στη στροφή του δρόμου και πριν το βενζινάδικο, υπάρχει αλλο ενα: το προτιμούν οι ντόπιοι, γιαυτο και γεμίζει αργά, και το φαγητό του είναι άψογο. Αλλα εγω, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια πηγαίνω στον κυρΑγγελο.. Τερμα δεξιά οπως βλέπεις το λιμάνι, μετά το Δημαρχείο, ισως χρειαστεί να περιμένετε και λιγάκι να αδειάσει τραπέζι, αλλά αξιζει τον κόπο. Μαγαζί απο την πρώτη Ολυμπιάδα, απτο 1896 παρακαλώ, και τώρα μόλις ετοιμαστηκε η πέμπτη γενιά διαδοχής -τωρα βγάζει δοντια. Οι δυο γιοι του κυρ Αγγελου ειναι στην κουζινα -ο ενας διπλωματούχος σεφ, κι ο αλλος μαθητευομενος Ρατατούης- κι οι αλλοι δυο κουμαντάρουνε τον κοσμο. Με χαμόγελο, χιουμορ, και καλή διάθεση.. Κι ο κυρ Αγγελος, βοηθητικός πια, να καμαρώνει τους γιούς, και πάντα να χει κάτι να σου πει. Για τα χρόνια τα παλιά, για τον καιρό που γύρισε, για τους χειμώνες στο νησι... Να σου πει πιο ψάρι ειναι πιο καλό και ποτε ειναι η εποχή του καθενός.. Τα ψάρια πανε στο μαγαζί το πρωί απο τις βάρκες, γιαυτο αν σκοπεύετε να φάτε ψαρι, καλο ειναι να πατε απο νωρίς να το ζητήσετε.. Στις δεκα το βράδι δε θα βρείτε και πολλά... Περα απο το ψαρι, να δοκιμάσετε το κοκκινιστό του Ρηγα -τι σκατα κάνει και λιώνει το κρεας στο πηρουνι ποτέ μου δεν κατάλαβα- και το κατσίκι με δαμάσκηνα... Και το κλέφτικο να δοκιμάσετε, με τη ζύμη να λιώνει στο στόμα... Ο αντρας μου φέτος ζήτησε φασολάκια, ρεζίλι με εκανε, βρε παναθεμά σε δεν τρως φασολάκια στην Αθηνα; Ναι, αλλα αυτα ειναι αλλιως.. Δε θα πω οτι ο Ρηγας μαγειρεύει καλυτερα απο μένα.. Θα πω οτι ειναι μαζεμένα απο το μποστάνι γιαυτο ειναι πιο νοστιμα, μπας και παρηγορηθώ...

Κι αφου φάτε, θα κάνετε βολτα στην παραλια, θα ακουσετε τους Ινδιανους να παιζουν μουσική, και θα σας ερθει η ορεξη για ενα ποτο... Επιλογες πολλες... Εχουμε το Βραχο, με την υπέροχη θεα σε ολο το λιμάνι, εσχάτως φτιάξανε και σκαλάκια γιατι μια αηδια να προσπαθείς να φτάσεις μεσα απο τα σοκάκια, αει σιχτίρι ολο χανόμουνα, κι αλλουνταλλου εβγαινα... Εχουμε το Μερκουριο, διπλα απο την εκκλησια του Αγιου Μερκουριου, στην οποια -αν τη βρειτε ανοιχτη- να πατε και να δειτε το τεμπλο ειναι ονειρο... Ποτο στο μπαλκονάκι με θεα το λιμάνι, κατω απο τις μπουκαμβιλιες.. Που και που πρέπει ναχει και Live...

Τα must του νησιου ομως ειναι οι Καρυατιδες και φυσικά, το La Costa. Οι Καρυάτιδες, σκαρφαλωμένες στο λοφο αριστερά απο το λιμάνι -οπως κατεβαίνεις απο το πλοιο λεμε, που κοιτας;- για χαλαρό ποτάκι και κουβεντούλα, με την πόλη πιάτο στα ποδια σου (πως ειναι το Apolis και το Terra Petra στην Πετρούπολη; Ε, βαλε και θαλασσα!). Ανοιγει απο τις εφτά το απόγευμα, οπότε μπορείτε να απολαυσετε κα το υπέροχο ηλιοβασιλεμα απο κει...

Και παμε La Costa.. Ανοιχτο μπαρ, με μπολικο κεφι και χορο, με το Λοπε να βαζει τις φωτιές του - ο Λοπε καιει μονάχα ντουβαρια, οχι κατι αλλοι που καινε δεντρα και δάση ολοκληρα- με τη Μαργαριτα στην πάνω μπάρα να προσπαθεί ανεπιτυχώς να τον συναγωνιστεί στην πυρομανια του, και με το καλοκαίρι στο φορτε του. Δε νιώθεις καλοκαιρινή διασκέδαση αν δεν περάσεις απο το La Costa. Απλα. Κι αν δεν εισαι πολύ του νταβαντουριού, εχει τη βεραντούλα του, με τα τραπεζάκια της, οπου μπορείς να πιείς το ποτό σου πιο χαλαρά, μακριά απο τα πολλά ντεσιμπέλ -και τις φλόγες του Λοπε.

alt

alt

Κι αφου πας και ξεραθεις, ξυπνάς την αλλη μέρα, κι ειναι μέρα για μπάνιο... Και δω μπαινει το αμαξι που λέγαμε -η το μηχανάκι αν προτιμάτε...

alt

Ξεκινάμε απο το Σταφυλο. Ειναι πολύ ωραία, και σχετικά κοντά στην πολη. Αλλα εγω σας λεω, να πατε μεχρι εκει, να αφησετε το αμαξι στο παρκινγκ που φυτρωσε περσι, ή το μηχανακι οπου βρειτε, και να οπλιστείτε με υπομονή.... Να κανετε σλάλομ ανάμεσα στις ξαπλώστρες, να διασχισετε την παραλία, να ανεβείτε το λοφάκι για το Βελάνιο... Να ξεκουραστείτε λίγο κατω απο τα πεύκα, να κατεβειτε απο την αλλη πλευρά, να συνεχίσετε το δρόμο σας μετά το μεγάλο βράχο, εκει που καποτε πηγαίνανε οι γυμνιστές μοναχα, και να απολαύσετε την πεντακάθαρη θάλασσα... Το Βελάνιο ειναι το κρυμμένο μυστικό του Σταφύλου... και θέλει κοπο να το κατακτήσεις...

Αν θελετε να πατε κομματι παραπέρα, ειναι ο Αγνωντας. Οχι να μην πατε εκει για μπάνιο, μικρή παραλια και πήζει... Πηγαιντε να φάτε το μεσημέρι στον Παυλο αν θελετε... Πιο περα ακομα, η Πανορμος... Ουτε κει να πατε για μπάνιο, περα που σπάνε οι ξαπλωστες κι ο πολύς ο κόσμος, εχει κατι αχινους να με το συμπαθειο, και δε λεει... Να πατε για καφε στο Μπλό ομως...

Μετα την Πανορμο ειναι η Μηλιά... Δεν ητανε χαζοί που ηρθανε απο την ακρη της γης και τα Χολυγουντ να τραβήξουνε ταινια εδω...η Μηλιά ειναι τεράστια... ειναι πανέμορφη... βγαινοντας απο τον κεντρικο δρομο κι ακολουθώντας το δρομο για την παραλία, μαγευεσαι κιολας απο τη διαδρομη μεσα στα πεύκα... Δεξια ή αριστερα, καπου θα βρεις να ξαπλωθείς... Κι αν σε βρει το μεσημέρι, εχει εστιατοριο διπλα σου, με θεα τη θάλασσα... Πεντακάθαρα νερά, και ολα τα κομφορ μιας οργανωμένης πλαζ... που γινεται ανοργάνωτη, αν περπατησεις λιγάκι δηλαδή....

alt

Και μετα τη Μηλιά, ειναι το Καστάνι... Κατσικόδρομος, παρολο που γινηκανε κάμποσα γυρισματα του Mamma Mia και δω.. ασφαλτο μια φορα δε φτιάξανε... Σαφως μικρότερο, σαφως ομορφοτερο... Δεν εχει ξαπλώστρες, δεν εχει beach bar, μια καντινα εχει ολη κι ολη, και σε περιμένει να σε αγκαλιάσει με τα πεύκα του και να κολυμπήσεις απέναντι απο το μικρό νησάκι της Δασιάς... Ενα όνειρο ειναι το Καστάνι.. Τοσο που σκέφτομαι οτι δε φτιάχνουνε άσφαλτο εκει, για να μη το μάθουνε πολλοι και το χαλάσουνε...

Αν εχεις ορεξη νανεβεις πιο ψηλα, να πας στο Χοβολο. Αλλα να μην καθίσεις... Μονάχα να παρεις την παραλία τερμα αριστερά, να μπεις στο νερο, να περάσεις τα βράχια που κόβουνε την παραλία στη μέση, και να πας δίπλα, στην Αρμενοπετρα... Δεν εχει ξαπλώστρες εδω.. Τιποτα δεν εχει.. Παραδεισος ειναι... Μοναχα να θυμηθείς και να γυρίσεις, ε;

Ακομα, να πας στη Γλωσσα, που ειναι γραφική κι ανεγγιχτη, να πιεις καφέ στο Λουτράκι, και να πας να τσιμπήσεις ενα κατι στην ταβέρνα πέρα απο τον Αη Νικόλα... Να μη ξεχάσεις να πας στο μοναστήρι του Αγιου Ρηγινου, μια ανασα απο την πολη της Σκοπέλου, και να κατσεις εκει, κατω απο τα κυπαρισσια, να ζητησεις απο τον Αγιο να σου δωσει πισω τη χαμένη σου ηρεμία...

Τελευταιο αφησα τον Αη Γιαννη στο Καστρι... Τον ειδατε στο Mamma Mia.. Σκαρφαλωμένος εκει, πανω στο βραχο του, με μικρές παραλίες απο κάτω.. Μυθοι λενε πως ανθρωποι πεσανε απο τουτο το βράχο, κι οι μανάδες ήρθανε και φτιάξανε το εκκλησάκι... Δεν ξερω αν ειναι αληθεια.. Ξερω πως θα κοπιάσεις μέσα στον ήλιο να νεβεις τα σκαλοπάτια για τον ουρανο, μα οταν φτάσεις πανω, η θέα θα σε ανταμείψει.. Κι η ηρεμια.. Σα να σαι εσυ κι ο Θεος.. Σαν οτι και να του πεις, ναναι έτοιμος να σκύψει να το ακούσει....

Αυτο το νησι το αγαπώ, καθε του γωνια και καθε του πεύκο.... Και πιστεύω οτι θα το αγαπήσουνε κι αλλοι... Και τιποτα δεν εχει να προσφέρει one more fuckin travelling guide εκτος ισως απο το να μου δωσει την ευκαιρια να σας πω για το νησι που περνάω πια τα καλοκαίρια μου...

Τρελλή είμαι ότι θέλω λέω!
Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008 2:01 μμ 
Tags: Τουρλουμπούκι

 5 RSS Feed για αυτό το θέμα  

supermalina
ο/η Μενεξεδιά έγραψε
στις Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008 2:13 μμ:

θέλω φωτογραφία απο το ηλιοβασίλεμα που έλεγες... εκεί στις Καρυάτιδες Sad Που 'ντο οεο???

flyind
ο/η Γιώργος Χ έγραψε
στις Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008 2:31 μμ:

θα πάμε εκει μαλλον τέλη Σεπτεμβρίου..

Και μάλλον σαν ..πλήρωμα σε σκάφος Wink

elenastamo
ο/η LNA έγραψε
στις Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008 2:51 μμ:

Ζήλεψα!! Έχω να πάω Σκόπελο, από όταν ήμουν 6. Ακόμη την θυμάμαι βέβαια, αλλά αλλιώς.

limeraki
ο/η maria M. έγραψε
στις Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008 3:53 μμ:

Πηγα προπερσι τρεις μηνες αφοτου γεννησα,κουβαλοντας μαζι μου και μια μικρη καταθλιψη.Φευγοντας την αφησα στο νησι και αντικρισα τον ηλιο στα ματια του γιου μου.

manalis
ο/η ΜΑΝΩΛΗΣ έγραψε
στις Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008 9:14 μμ:

Γειά σου Βιβή. Να ομολογήσω ότι σε αυτή τη φάση δεν διάβασα τον οδηγό. Αλλά επιφυλάσσομαι στην επιστροφή.

Το σχόλιο σας

Αποστολή ως περαστικός -

XHTML: Μπορείτε να χρησιμοποιείσετε τα tags: <a href= title=> <abbr title=> <acronym title=> <b> <blockquote cite=> <code> <em> <i> <strike> <strong>