Φιλοι, παρέες, φασαριόζικες έξοδοι και γέλια πολλά... Κι ανθρωποι που επιστρέφουν απο το γλέντι μόνοι, σε άδεια σπιτια και μοναχικά δωμάτια. Αυριο παλι. Η συντροφικότητα για σήμερα μας τέλειωσε...
Κι αν είσαι εσυ, στην διπλανή καρέκλα που θάθελα να μοιραστώ την επιστροφή στο άδειο μου δωμάτιο μαζί σου, αν είμαι εγω που θαθελες να συντροφεύω καθε μέρα τις στιγμές σου, δε θα το μάθουμε ίσως ποτε. Δε θα βρουμε τον τρόπο να το δείξουμε ποτέ... Γιατι αν με απορριψεις, κι αν σε απορρίψω, θα χαθεί κι η παρέα, και η μοναξιά ίσως ναναι πιο αβάσταχτη μετά... Ανθρωποι μονοι μεσα στις παρεες, ανθρωποι που εχουν ξεχάσει πως ειναι τελικά να επικοινωνείς, καναμε την επικοινωνία τόσο απλή όσο το πάτημα ενος κουμπιού, και τις ανθρώπινες σχέσεις τετοιο κουβάρι που πατάμε το κουμπί και δε βρίσκουμε τίποτα να πούμε. Τιποτα ουσιαστικό που να χωράει στο πάτημα ενος κουμπιού... Εχουμε μεηλ, τηλέφωνα, msn, εκατο τροπους να μιλήσουμε, και κανέναν τροπο πια για να εκφραστούμε.. Καλημέρα, καλησπέρα. Να παμε για καφε. Μεχρι εκει. Προσπαθούμε να συντηρήσουμε την εικόνα μας. Αυτή που έχουμε απο την αρχή δώσει. Καλημέρα, καλησπέρα. Μια παρέα είμαστε....
Και μετα, πισω παλι στο αδειο δωμάτιο, να ψάχνουμε τι ακριβως πηγε λάθος. Γιατι δεν κατάλαβες πως θέλω να μοιραστώ μαζί σου κατι περισσότερο. Γιατι δεν κατάλαβα πως ειμαι αυτο που λείπει απο τη ζωή σου. Γυρισες καλά; Ναι. Καληνυχτα..
Απλοποιήσαμε την επικοινωνία παρα πολύ, τοσο ωστε να γινει ανωδυνη και να μας αφήνει γαλήνιους στη μοναξιά μας... Κι οταν ερθει πια η στιγμή που θέλουμε σταληθεια να πουμε κατι, ανακαλύπτουμε πως εχουμε ξεχάσει το πως...
Διοτι εισαι λεμε τωρα, Βρετανος. Και εχεις μεγαλώσει με fish and chips, Mc Donalds και αυγά με μπέηκον για πρωινό. Μες στην τηγανίλα. Και τυγχάνει νασαι και μηχανικός κι η γυναίκα σου χημικός. Κι εχετε και οικολογικές ανησυχίες. Τι κανετε λοιπόν; Πιάνετε τον πετρελαιοκινητήρα του αυτοκινήτου σας και του αλλάζετε τα φωτα. Και τον βάζετε να καίει λαδι. Οχι λαδι οτι κι οτι (ουτε λαδι Γιωτη). Τηγανολαδο. Κατα προτιμηση χρησιμοποιημένο. Φτιάχνεις λοιπον, μια τηγανιά πατατες, να πάρεις δυναμη για το δρόμο, κι οσο τις σαβουριάζεις, αδειάζεις τη φριτέζα στο ρεζερβουάρ. Αδειάζεις και του γειτονα -τι διαολο, θαφαγε πρωινο το πρωί δε θαφαγε; Πας και στο fish and chips της γειτονιάς σου, παιρνεις κι απο κει οτι εχουνε, η κυρα Μαιρη η ξινη δε σου δινει το λαδι της φριτέζας της, που ξέρει τι θα το κάνεις, της δινεις να διαβάσει ποση μολυνση μπορεί να προκαλέσει το ρημαδόλαδο αμα το χυσει στο νεροχύτη -ασε που θα της φύγει το κλαπέτο να το καθαρίσει κιολας- πειθεται, σου δινει κι αυτη.. Γεμιζεις το ρεζερβουάρ σου και ξεκινάς για την Ελλαδα! Τωρα γιατι στην Ελλαδα δεν ξερω να σας πω, να πατε να τους ρωτήσετε.. Παντως αν σκοπευουνε να χρησιμοποιήσουνε αγνο παρθένο λαδι καλαμάτας, καλύτερα να το ξεχάσουνε, τοσο που εχει παει, χιλιες φορές να βαλουνε βενζινη (η πετρελαιο, η χρυσάφι, το ιδιο κανει).
Εμενα σαν ιδεα πολυ ωραία μου ακουγεται: οκ το σταρλετάκι δεν ειναι πετρελαιοκινητο, αλλα αυτο κάπως θα λύνεται. Ασχημη εποχή βεβαια διάλεξα να αγοράσω τη φριτέζα που τηγανίζει με μια κουταλιά λάδι, καλα να παθω για να μην ενημερώνομαι, αλλα η μαμά μου εχει ακόμα την παλιά -εκει που σου βγάζει το λαδι για να της βγάλεις το λαδι- καπως θα βολευτούμε. Βεβαια, αν βαλω τη μαμα μου να τρώει συνέχεια τηγανητά για να χω εγω καυσιμο, μπορει και να την ξεκάνω, αλλα θα το λυσουμε κι αυτο. Και τη χοληστερίνη μου που θα πάρει τα βουνά θα λύσουμε. Στην ανάγκη θα παω να ζητησω οτι περισσευει απο την πιτα του παππού πουναι στη γειτονιά μου. Και θα συνεχισουμε να καλλιεργουμε καλαμπόκια για να τα φάμε, και σογιες κι οτι αλλο, κι οχι για να τα κάνουμε καύσιμα. Και θα μυρίζει η Αθηνα σα την Κουζίνα της Μαμας, τοτε που μας τηγάνιζε πατάτες κι ητανε η μονη φορά που δε μας κυνήγαγε να φάμε το ρημάδι το φαί μας. Γιατι τώρα δηλαδή καλύτερα μυρίζει; Και τελως πάντων, καλύτερα να τρώω στη μούρη τον απορροφητήρα της απέναντι οταν τηγανίζει (οχι οταν φτιάχνει κουνουπίδι ομως), παρα την εξάτμιση του φορτηγου που θελω δεκα λεπτά να συνέλθω.
Απο την αλλη, φοβάμαι οτι τα παιδιά που ξεκινήσανε τουτο το απιστευτο ραλι, καποια στιγμή θα πανε σε κανα σουβλατζίδικο "ο Μητσος" και θα ζητήσουνε τα τηγανόλαδα, και θα πάρουνε απάντηση του τύπου 10 ευρω το λιτρο κι αμα σου αρεσει, αλλιως κατσε εδω.. Οχι τα Mc Donalds δε νομίζω να κάνουνε κατι τέτοιο.. Ειναι οικολογικά τα Mc Donalds.. (Καπου δεν πρεπει ναναι οικολογικά κι αυτά; κι ο Μητσος, ταίζει τις γάτες). Μετα ειναι που δε βλέπω κανένα μέλλον σε τουτη την ιστορία. Γιατι δε βλέπω φράγκα. Θα ξεσηκωθούνε οι Μπιπες και οι Τεξάκες και θα μας καταπιούνε. Τηγανόλαδο εβαλες στο αμάξι; Δε θα ρθει χειμώνας ρε; Θα σου πω εγω που θα στείλω το πετρέλαιο, κι αν μπορεις να ζεσταθείς με το τηγανόλαδο! (Και γιατι να μη μπορω; Εγω μπορω, εσυ θα με αφήσεις;). Μπααααα... πολλα λεφτά βλέπω να χάνονται, και λίγα να κερδίζονται.. Δε το κόβω να τσουλάει για πολυ το τηγανητο αμάξι...
Ελπιζω τα παιδια να καταφέρουνε να κανουνε το ταξίδι τους. Με τα λάδια που τηγανίζουμε τις πατάτες, τα ψάρια και ολα αυτα που σαβουριάζουμε καθημερινά. Με τα λάδια που πετάμε στην αποχετευση, καταστρεφοντας το νερό κι αδιαφορώντας για τα παιδιά μας. Για ολου του κοσμου τα παιδιά... Που ξέρετε, ισως καποια στιγμή οι Μπιπες και οι Τεξακες τουτου του κόσμου, να αγοράζουνε τα τηγανόλαδα του Μητσου... Και τοτε να διαμαρτυρόμαστε για την τιμή του τηγανόλαδου στην διεθνή αγορά... Και παλι κερδος θαχουμε αμα το σκεφτείς...
Την πρώτη φορά που σήκωσα το όπλο, ήτανε σαν παιχνίδι. Μου έδειξαν τι να κάνω, και γω το έκανα. Όταν σκότωσα τον πρώτο, ήταν ακομα παιχνιδι. Αγριο παιχνιδι. Σαν κι αυτα που αρέσουνε στα μικρά αγόρια. Η παιδική μου περιέργεια άναψε. Ειχα σκοτώσει εναν ανθρωπο! Κι ήτανε τοσο εύκολο.... Κι ίσως νατανε ένας απο αυτούς που σκοτώσανε τους δικούς μου ανθρωπους, ενας απο αυτους που βιάσανε τη μάνα και τις αδερφές μου, ένας λιγότερος κακός μακριά απο τους αγαπημένους μου.. Το παιχνιδι τουτο μου άναβε την περιέργεια, και μου γεννούσε μια τρελλή χαρά.. Τιποτα δε με ενοιαζε και τίποτα δε με φόβιζε. Τι μπορεί να φοβίσει ενα παιδί οταν παίζει το αγαπημένο του παιχνίδι; Τίποτα. Δεν ήξερα για τους δρόμους των διαμαντιών, ούτε για τις πολυεθνικές, ουτε για τα κέρδη και για τα δικά τους παιχνίδια. Κανενα παιδι δεν ξέρει, και κανένα παιδι δεν θέλει να ξέρει. Τα παιδιά θελουνε μονάχα να παίξουν. Ακομα και σε κάτι χωρες που λέγονται Σιερα Λεόνε ή Λιβερια, τα παιδιά θελουν μονάχα να παιξουν..
Τωρα, προσπαθώ να μάθω αλλα παιχνιδια. Ισως λιγότερο διασκεδαστικά, αλλα παιχνιδια που δε στοιχίζουνε ζωές. Παιχνίδια που με κανουν να θελω να γινω χρησιμος για τους γυρω μου, χρησιμος για μενα, χρησιμος για τη χώρα μου. Ισως καποια στιγμή ετσι, να καταλάβω τι ειναι οι δρομοι των διαμαντιών, και γιατί εβαψα στο αίμα τα μικρά παιδικά μου χέρια. Δεν ειναι ευκολο. Οσο μαθαίνω, τοσο τρομάζω, και καμμιά φορά θελω να τα παρατήσω ολα, να πάρω το όπλο μου, και να ξαναρχίσω εκείνο το παιχνίδι.. Μονο που τώρα, σιγά σιγά, μαθαίνω και να σκεφτομαι, κι αυτο ειναι ισως λιγάκι πιο συναρπαστικό...
Διάβασα σήμερα ενα αρθρο για τα παιδιά της Λιβεριας και της Σιερρα Λεόνε. Τα παιδιά αυτά, που γίνανε μισθοφόροι σε εναν πολεμο χωρις να γνωρίζουνε γιατι πολεμάνε. Το διάβασα μαζί με ένα αρθρο για την παγκόσμια πείνα, με ένα αρθρο για τους ανθρωπους που δεν εχουνε προσβαση στο ποσιμο νερό, λίγο μετά που είχα βγει φρεσκαρισμένη απο το ντους μου, και λιγο πριν πλύνω το σπανάκι για τη σπανακόπιτα -με αφθονο νερο για να φυγουνε τα φυτοφάρμακα- οπως συστήνουνε οι ειδικοί... Ητανε σε ενα περιοδικο, που ηρθε σπιτι μου σε ενα φάκελο, που περιειχε επισης ενα χάρτινο πιατο. Μου ζήταγαν να βάλω την υπογραφή μου στο πιάτο, να ζητήσω απο την κυβέρνηση να υλοποιήσει τις δεσμευσεις της για βοήθεια στις χωρες του τριτου κοσμου. Και μη μου πειτε οτι εχουμε και δω φτωχούς. Εχουμε. Και μη σας πω οτι και γω ειμαι μια απο αυτους.... Αλλα, εδω εχουμε φτωχούς που δε μπορούνε να πληρώσουνε το νερό, τις δοσεις της κάρτας τους για το καινούργιο κινητό, και τα καθημερινά τους ψωνια στο σουπερμάρκετ. Καπου ομως, υπάρχουν ανθρωποι που απλά δεν πληρώνουν για το νερό, γιατι νερό δεν υπάρχει, δεν ξερουν τι ειναι το κινητό, και καθημερινά παλεύουν κυριολεκτικά για ενα κομμάτι ψωμι. Απο καλαμπόκι. Και δεν το κάνουνε απο αποψη....
Γνωρισα την Action Aid αρκετα χρονια πριν, και τη θεωρησα πιο αξιοπιστη απολες τις κυβερνητικές οργανώσεις. Και οχι μονο. Τη θεωρησα πιο αξιοπιστη απο οργανώσεις του ΟΗΕ που δεν ξερω τι ρολο βαράει, αλλα αποσο εχω δει, μακριά απο μας ενα πράμα, πιο αξιοπιστη απο τον ερανο της κυβέρνησης για τους πυροπληκτους που εγινε για να χτιστουνε καινούργια δημαρχεία, ισως να φτιαχτεί κι η Αρχαία Ολυμπία να μην ειναι ενα χαλι καραφλο, δεν ξερω, αλλα εγω ρε παιδιά τα λεφτά μου τα δωσα για την κυρα Μαρικα στο Μουζάκι, οχι για την Αρχαία Ολυμπία, και ντροπή μου δηλαδή αμα θέλετε, αλλά γιαυτο ταδωσα... Και στην αρχη το καναμε χωρις να το καλοκαταλαβουμε, αλλα καθως περνάγανε τα χρονια, ερχοντουσαν τα εντυπα, κι οι φωτογραφίες, και κοιτα να δεις ρε ποσο ψήλωσε ετούτος, λες να τονε δουμε και παικτη του ολυμπιακού μεθαύριο να λεει ο αντρας μου, κι ηρθε κι εγινε το "παιδι" μας μελος της οικογένειας.. Συγκρίνουμε τις φωτογραφίες του χρονο με το χρονο, καμαρώνουμε που ειναι πιο ψηλός απο τον ανηψιό μου -φοβαμαι οτι ολοι ειναι πιο ψηλοί απο τον ανηψιό μου αλλα τέλος παντων- κι οσο τον βλέπουμε να μεγαλώνει εχουμε κι ενα φοβο: Θα περάσει το οριο της ηλικίας -γιατι βλέπεις εκει στις τριτοκοσμικές χώρες στα δεκαπέντε και στα δεκάξη σου εισαι πια ενηλικος κι ικανος να επιβιώσεις μοναχος σου, οχι οπως εδω που σε ζει η μαμα μεχρι τα σαράντα σου- και θα τον χάσουμε, θα τραβήξει το δρόμο του, και μεις θα πρέπει να γνωρίσουμε ενα καινούργιο παιδάκι.. Σε καποιο αλλο κομμάτι της γης... Για να αρχίσουμε απο την αρχή..
Θα μου πειτε, ωραια φιλοσοφια, απο την ανεση του σπιτιού και του καναπέ σου, κανεις φιλανθρωπία. Δινεις ενα ποσο το μηνα και αποκοιμίζεις τη συνείδησή σου για ολους αυτούς που πεθαίνουν κατω απο τον καυτό ήλιο προσπαθώντας να φτάσουνε σε μια σταγόνα νερό. Και μετά βγαινεις και πλένεις την αυλη σου, ξοδεύοντας τοσο νερό, οσο χρειάζεται ενα χωριο για να ζήσει. Οχι να πλυθει. Να ζησει. Εξαγοράζεις την καθαρή σου συνείδηση με ενα ποσό το μήνα, και νομίζεις οτι κατι έκανες. Δικιο θα εχετε να μου το πειτε. Αλλα ρε γαμωτο, γεννήθηκα εδω. Αυτο ξερω να κανω. Αυτο με εμαθαν να κανω αν θελετε... Αυτο τολμάω να κάνω.. Αντι για ενα στεφάνι απο νεκρά λουλούδια σε μια κηδεία, που τιποτα δε θα προσφέρει σαυτον που έφυγε, ενα ποσο για να αγοράσει μια οικογένεια στη Γκανα ενα γαιδαρο. Να οργώνει τη γη της. Να βγαζει τον επιουσιο...Κι ισως μεθαύριο, ναχω το θάρρος να πω στα καινουργια μου ανήψια, οτι δε θα αγοράσουμε τσάντα spiderman και κασετίνα Μπομπ Σφουγγαριστρα, θα παρουμε μια απλή τσάντα και μια απλή κασετινα.. και τα ρεστα θα τα στείλουμε σε κεινο το παιδάκι στη Γκάνα, στη Λιβερία, οπουδήποτε, για ναχει ενα ποτήρι νερό, ενα πιάτο φαγητό, κι ενα βιβλίο να μάθει την αλφαβήτα της γλώσσας του.. Κι ισως οταν δει εκεινα τα παιδιά στις ειδήσεις καποιο απογευμα, να μη γυρισει να με ρωτήσει με τα μεγάλα του παιδικά μάτια γιατί... Ισως να νιώσει, οτι ναι, οπως μπορούσαμε, είμασταν και μεις εκει....
Πολυ βαβουρα αδερφια με το μαθημα των Θρησκευτικών... Κι η αληθεια ειναι, οτι εγω μια απορια την ειχα, απο την αρχαία εκεινη εποχή που πήγαινα σχολείο.. Γιατι δεκα χρονια μαθαιναμε για το Χριστιανισμό, και περνάγαμε στο γρηγορο, στην πρωτη λυκείου νομίζω, ολες τις αλλες θρησκείες; Θυμάμαι οτι το βιβλίο ειχε μια σελιδα για το Βουδισμό, μια για τον Ινδουισμό, μερικές για το Μωαμεθανισμό, και μετά πηγαινε στις αιρέσεις... Οταν ειχα ρωτήσει τον καθηγητή μου τοτε, δε μου απάντησε. Μετα, στον έλεγχο, ειδα οτι μου έβαλε οχτώ, και τότε πήρα την απαντηση μου.. (Ακουτε κυριε Τσ.; Ναι εγω ειμαι, αυτη η ενοχλητική με τις φράτζες στο τελευταίο θρανίο -ακόμα τις έχω, αλλα έχω γινει πολυ πιο ενοχλητική).
Θα χασουμε την Χριστιανική μας ταυτότητα, λεει η Ιερα Συνοδος. Μαλιστα. Γιατι, σου λεει, στην ταυτοτητα δεν λεει οτι εισαι χριστιανός, στο σχολείο δε θα κανεις πια θρησκευτικά, τι θα μείνει; Η Κυριακή πρωί στην εκκλησια, το κατηχητικό ή ο χριστιανικός σου βίος; Δε θα ξεχωρίζουμε απο τους υπόλοιπους λαούς σου λεει. Τωρα γιατι να ξεχωρίζουμε δε το κατάλαβα. Ουτε πως ακριβώς θα ξεχωρίζουμε. Ουτε σε τι εξυπηρετεί το να ξεχωρίζουμε.. Και μου φαίνεται δε θελω και να μαθω.
Στην αρχή είπανε λοιπον, οτι αμα δε θες να κανεις θρησκευτικά, θα πρέπει να το δηλώνεις και να εξηγείς γιατί. Μαλιστα. Γιατι το Χριστιανισμό τον εμαθα απο τα γεννοφάσκια μου, τον βρισκω καθε μέρα μπροστά μου, απο πίστη έγινε συνήθεια, και γιατί απο ενα μαθημα περιμένω να με μάθει κατι καινούργιο. Να μου ανοιξει νέους οριζοντες. Οχι να μου κλεινει την πορτα στα μούτρα. Η αιτιολογια σας απορριπτεται.
Γιατι πιστεύω οτι η θρησκεία ειναι κατι πολύ προσωπικό; Απορριπτεται. Γιατι πιστεύω οτι το θεο τον ζεις μέσα σου και δε μπορει να σου επιβληθεί; Απορριπτεται. Και απορριπτεται γιατι " ένας ορθόδοξος χριστιανός μαθητής θα μπορεί να λέει δεν θέλω να κάνω θρησκευτικά για τον απλούστατο λόγο ότι θα έχει λιγότερα μαθήματα". Αν σας πει οτι θελει ναχει λιγότερα μαθήματα για να προλαβαίνει να μελετά το Ευαγγέλιο και να πηγαίνει στην Εκκλησια θα το εγκρινετε; Κι αν αυτο ειναι ψέμα, θαναι ολα καλά με τη χριστιανική του ηθική; Δεν ξερω, μπερδεύτηκα..
Δε θελω νακανω θρησκευτικά γιατι οι γονεις μου ειναι αγνωστικιστικές και ετσι με μεγάλωσαν και μένα. Εγκρινεται. Αυριο ολοι θα σε κοιτάνε με μισό μάτι στο σχολείο, κι οι χριστιανοί καθηγητές μπορει και να σε βάλουνε στη μπουκα μέχρι να ακολουθησεις το δρόμο του θεου. Μπορει λεω. Δεν κατηγορώ κανέναν... Δε θελω να κανω θρησκευτικά γιατι οι γονείς μου ειναι Σατανιστές.... (ΧΑ ΧΑ). Δε θελω να κανω θρησκευτικά, γιατι πιστεύω οτι ολα ειναι τελειωμένα, δεν υπαρχει μελλον ουτε θεος, και το ανθρωπινο είδος ειναι καταδικασμενο να καταστραφεί (Εδω σε στέλνουνε σε ψυχολόγους, και βγαίνεις στο γυαλί ως emo να πεις τις αποψεις σου).
Δε θελω απλά να κανω θρησκευτικά. Θελω να αξιοποιησω τουτο το χρόνο, διαβάζοντας ενα καλο βιβλίο, ανοίγοντας μοναχός μου το παράθυρο της γνώσης και της φαντασίας που μου κλείνετε στα μούτρα μέσα στις σχολικές αίθουσες, θέλω να μαθω να σκέφτομαι κι οχι να καταπίνω, θελω να δω την κολαση για να εκτιμησω τον παράδεισο, θελω να μελετήσω ολες τις θρησκείες και να προβληματιστώ με τις ομοιότητές τους...
Αλλα εσας δε σας νοιάζει γιατι δε θελω να παρακολουθήσω το μάθημα των θρησκευτικών. Εσας σας νοιάζει να το παρακολουθήσω. Να ειμαι εκει, να μεγαλώνω τον ογκο αυτων που παρακολουθούν, ωστε να νιώθουν μειοψηφία οι υπολοιποι. Ασχετα αν ειναι Μωαμεθανοί, Ινδουιστές ή Βουδιστες.. Να νιώθουν μειονεκτικά, και θέλοντας να ενσωματωθούν στην πλειοψηφία, να επιλέξουν να παρακολουθήσουν... Κι ετσι θαχετε την ευκαιρία να τους δείξετε το σωστό δρόμο.. Ετσι, θα ενσωματώσετε και αυτούς στο κοπάδι... Γιατι εξω απο το κοπάδι παραμονεύουνε παντα οι λυκοι κι η καταστροφή.
Εξαλλου, η εγκυκλιος Γ2/61723/13-06-2002 ΥΠ.Ε.Π.Θ. ειναι σαφής: Ύστερα από την υποβολή ερωτημάτων σχετικά με το θέμα της απαλλαγής των μαθητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης από το μάθημα των θρησκευτικών, την προσευχή και τον εκκλησιασμό, σας κάνουμε γνωστό ότι η απαλλαγή αυτή πρέπει να στηρίζεται σε δήλωση του ίδιου του μαθητή αν είναι ενήλικος ή των γονέων του αν είναι ανήλικος στην οποία θα αναφέρει ότι δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος, χωρίς να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματος στο οποίο ανήκει. Η περίπτωση του ο μαθητης να ειναι απλά σκεπτόμενος και "πνευμα ανησυχον" δεν εχει προβλεφθεί..
Και μην ξεχνάμε το νομο 1566/1985, σύμφωνα με τον οποίο, η δευτεροβαθμια και πρωτοβάθμια εκπαίδευση εχει σα στοχο
Ειδικότερα υποβοηθεί τους μαθητές:
α) Να γίνονται ελεύθεροι, υπεύθυνοι, δημοκρατικοί πολίτες, να υπερασπίζονται την εθνική ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και τη δημοκρατία, να εμπνέονται από αγάπη προς τον άνθρωπο, τη ζωή και τη φύση και να διακατέχονται από πίστη προς την πατρίδα και τα γνήσια στοιχεία της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης. Η ελευθερία της θρησκευτικής τους συνείδησης είναι απαραβίαστη.
Πως γινεται τωρα να περνας απο μια εκπαιδευση εχει σα στοχο να σου εμπνευσει τα γνησια στοιχεια της ορθοδοξης χριστιανικής παραδοσης, και να μενει κι απαραβίαστη η θρησκευτική σου συνείδηση, δε το κατάλαβα.. Κι ο νομοθέτης δε μου το εξηγεί....(Σα τον καθηγητη μου στο λυκειο ενα πράμα)
Βλεπω τους ορθοδοξους χριστιανους μαθητές να παρακολουθούν το μαθημα των θρησκευτικών, σε ενα κυνήγι καλών εντυπώσεων και βαθμοθηριας. Βλεπω τους αλλοδοξους μαθητές να σπεύδουν να δηλώσουν πως δεν επιθυμούν την απαλλαγή, για να μη γινουν αντικείμενο διακρισης στη βαθμολόγηση.. Βλέπω εξυπνα παιδιά, να ακουν για τις Συνοδους, τις Αιρεσεις, τους Διωγμους και τους Βυζαντινούς αυτοκρατορες, κανοντας στα κρυφά υπολογισμούς μορίων πάνω στο θρανίο τους..
Ειναι γνωστό οτι ειμαι λιγάκι κουνημένη... Κατι εκει πανω στο ρετιρέ εχει ξελασκάρει και παει κι ερχεται. Και γιατι να το κρύψουμε άλλωστε; (Ασε που δε μπορουμε και να το κρύψουμε). Σε μενα λοιπον την κουνημένη, εστειλε προσκληση η Φοιβη, που ολο και περισσοτερο σιγουρεύομαι πως δε μπορεί, εγω τη γεννησα, και της κληρονόμησα και τη βιδα τη λασκαρισμένη, να της δειξω λεει το κινητό μου.. Μαλιστα.. Καταρχήν ως καθαροαιμη διαταραγμένη, δεν εχω μονο ενα κινητο: εχω δυο. Διοτι το ενα ειναι πανεξυπνο και λειτουργικό, και το αλλο ομορφο και κομψο. Αυτα τα δυο δυσκολα τα βρισκεις σε μια συσκευή μαζι. Δυσκολα τα βρισκεις μαζί γενικώς μάλλον... Ας δωσουμε μια προτεραιότητα στην εξυπνάδα αυτή τη φορά:
Τουτο δω λοιπον ειναι το κινητό μου. Η αληθεια ειναι, οτι επειδη ειναι και εξυπνο και λειτουργικό, ειναι αυτο που παντα κουβαλάω μαζί μου κι αυτο απο το οποιο συνήθως σας απαντώ οταν με καλειτε ή μου στελνετε μυνήματα. Εξαιτίας του εχω ξεχάσει πως στο διάολο γράφεις μυνήματα πατωντας κουμπάκια, κι οταν για καποιο λογο χρησιμοποιώ το κομψό Nokia, γραφω αρλουμπες. Η ισως να γράφω και γενικά αρλουμπες. Τελως πάντων.. Το συγκεκριμένο λοιπον Sony Erricsson P1 πως λεμε ο Μεγαλος Δουκας των Κινητών ενα τετοιο πράγμα, ειναι μια γκουμούτσα που μονάχα καφέ δεν φτιάχνει -μεγάλο ελλάτωμα αυτο, και να το κοιτάξει παρακαλώ η sony erricsson. Εχει εκεινο το μαγικό "πες μας που πας να σε παμε" αλλα ποτε δε το χρησιμοποιησα γιατι μου εχουνε χαρίσει χωριστή συσκευή για αυτή τη δουλειά -ναι, τοσο απελπιστικη ειναι η κατάστασή μου- εχει ασύρματο δικτυο που σημαίνει οτι δεν πληρώνω ενα σκασμό λεφτά καθε φορά που θέλω να κατεβάσω ενα ringtone ή ενα mail (τουλάχιστον εντος του ασύρματου δικτυου του σπιτιού ή του σπιτιού των φιλων μου), εχει ραδιο,παιζει ταινιες, μουσική, κανει προβολή και επεξεργασία excell και word, εχει τελεια οργάνωση ημερολογιου και επαφών, η χαρά του εργασιομανη και του αρρωστου ενα πράγμα.
Για Wallpaper εχει τον Κρισνα, και για ηχο κλησης τα "Μαυρα Μεσανυχτα". Δεν ξερω αν συμφωνεί ο Κρισνα με αυτο, αλλα για την ώρα δε μου έχει πει τιποτα.
Eπισης επειδή εμπλεξε με μένα την τσαπατσούλα, εχει για screensaver ενα σκυλο που γλύφει την οθόνη μπας και την καθαρίσει απο τις δαχτυλιές. (Εχει οθονη αφής και πενάκι, αλλα επειδη βαριέμαι να το βαζω και να το βγαζω χρησιμοποιώ το δάχτυλό μου, πιο βολικό είναι). Και γιατι οι φωτό ειναι τοσο αίσχος; Γιατι τις εχω βγάλει με ενα Nokia 6300 νομίζω, το κομψό και ομορφο που λέγαμε... Το οποιο τιποτα δεν κανει, δηλαδη οκ, εχει ραδιο, παιζει μουσική, στελνει mms, τελως παντων κανει οτι κανει ενα αξιοπρεπες τηλεφωνο. Εχει για wallpaper οτι κοντινότερο στη Μεδουσα του Καραβάτζιο βρήκα, και για ηχο κλήσης το Hare Krishna (ειμαι τρελλη; Αει στο διαολο, τωρα το ανακαλύψατε;). Screensaver δεν εχει, γιατι τρώει τη μπαταρία του για πρωινό και βαριέμαι να το βάζω συνέχεια για φορτιση. Γιατι οι φωτογραφίες του ειναι τοσο καθαρές; Φυσικά γιατι τις εχω τραβήξει με το λειτουργικό και έξυπνο sony...
Και πουσαι Φοιβη.... δε βγαζω το κινητο απο την πριζα, γιατι παλι θα μεινω απο μπαταρία και θα ακουω "αει στο διαολο δυο κινητά εχεις κανένα δε θυμήθηκες να φορτίσεις!"
Δινω πασα στην Κουκουβάγια, διοτι μπορει να κουβαλήσει και κανα κινητό xtreme απο το Μεγαλο Μηλο, και στη Μαιρη (καλε, πουσαι συ, ξεχάστηκες στις διακοπές;)
* Λες καλημέρα στις 3 το μεσημέρι και καλησπέρα στη 1 τη νύχτα. (Για την ακρίβεια, λεω "....μερα" οτι ωρα ξυπνήσω, και "...σπερα" ολη την υπόλοιπη μέρα).
* Δεν τρως ποτέ βραδινό πριν τις 10μμ. (Κατσε ρε να χωνέψω τους μεζέδες απο τα απογευματινά ουζάκια.. τι με περασες;)
* Τρως πρωινό πριν πας για ύπνο. (Φυσικα. Το πρωινό ειναι το σημαντικότερο γευμα της ημέρας. Δεν πρεπει να το παραλείπουμε, που ζεις εσυ;)
* Το πρώτο σου hangover ήταν γύρω στα 5 σου, όταν ο μπαμπάς/ θείος/ παππούς σου έδωσε να δοκιμάσεις ουίσκι, γιατί το ζήταγες. (Σιγα το hangover ρε φιλε. Ισα που εκανα κεφάλι, μη το κανουμε και θεμα!)
* Πρέπει τουλάχιστον πέντε φορές το χρόνο να τραβηχτείς στον σταθμό των ΚΤΕΛ για να παραλάβεις έναν τενεκέ λάδι, έναν τενεκέ μέλι, έναν τενεκέ φέτα, ρίγανη, τσάι βουνού, ελιές και λεμόνια. (Καλα που θατανε... Αλλα βλέπεις εμεις πουλήσαμε οτι ειχαμε και δεν είχαμε στο χωριό -κατι χωράφια με αγριάδες κι μια παράγκα με την τουαλέτα εξω, κι ήρθαμε στην Αθηνα και πήραμε διαμέρισμα..Τωρα φωνάζουμε που πληρώνουμε χρυσάφι το λάδι και το μέλι..)
* Σημαιοστολίζεσαι να πας για καφέ, αλλά τσαμπουκαλεύεσαι στον πορτιέρη του κλαμπ που δεν σε βάζει μέσα γιατί φοράς σαγιονάρες. (Ρε αει στο διαολο με το βλάχο, χαρη του κανω που πάω στο μαγαζί του. Κι η σαγιονάρα παρακαλώ ειναι μιγιάκι -μυγακι πως τη λενε)
* Στη γειτονιά σου υπάρχει τουλάχιστον μια οδός που λέγεται Ελευθερίου Βενιζέλου.(Επισης υπάρχει και μια πλατεία, ενα αγαλμα, και μια σταση του μετρό. Αυτος ο Βενιζέλος παντου είχε χτισει ρε).
* Παραπονιέσαι ότι κάνει κρύο όταν έχει 27 βαθμούς. (Εξαρτάται, το χειμώνα ή το καλοκαίρι;)
* Όποτε ταξιδεύεις στο εξωτερικό απορείς πως ο κόσμος ζει χωρίς περίπτερα. (Γενικως απορώ πως ζει ο κοσμος. Χωρις περιπτερα, χωρις να καθεται οχτάωρο στην καφετέρια, χωρις μπουζούκια, κρυωκολοι ανθρωποι ειναι).
* Βρίσκεις τους τουρίστες αστείους. (Γιατι εσυ δε τους βρισκεις; Γενικα ή ολοι οι τουρίστες ειναι ηλίθιοι, ή οι ηλίθιοι ερχονται στην Ελλαδα..)
* Και τους μαθαίνεις να λένε «malaka». (Για να φωνάζουνε ο ενας τον αλλο)
* Έχεις δέκα χρόνια να μπεις σε λεωφορείο. (Μη σου πω οτι το περιμένω δεκα χρονια κι ολας)
* Περιγράφεις το κτίριο της Interamerican στην Κηφισίας ως «ουρανοξύστη». (Δηλαδη πως να το πω; Αυτο το αγγουρι με τα πολλά πατώματα;)
* Ξέρεις τα πάντα για την ανακύκλωση, αλλά δεν έχεις δει ποτέ από κοντά κάδο ανακύκλωσης. (πως δεν εχω δει καλέ, εχω εναν εξω απο την πόρτα μου... Καθε πρωί τονε παω στην πορτα του διπλανού!)
* Παραγγέλνεις ταυτόχρονα σουβλάκια κι ένα ασθενοφόρο και το ασθενοφόρο έρχεται όταν χωνεύεις τα σουβλάκια. (Μπα.. αν ερθει και καθολου, ή που θα ειδοποιήσει τη νεκροφόρα, ή θα εδω αποδομήσει τα σουβλάκια... Καλου κακου τους βάζω κάμποσο λεμόνι, μπας και προλαβω!)
* Σε όποιο τραπέζι κι αν καθίσεις υπάρχει ένα πακέτο Marlboro Lights. (Οπου καθίσω εχει ενα κόκκινο Winston, ειναι δικό μου... καμμιά φορά και δυό!)
* Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πέσεις σε μποτιλιάρισμα στις 6π.μ.της Κυριακής. (Καμμία, Ελληνίδα είμαι, οχι ηλιθια, που να τρέχω 6 π.μ πρωί της Κυριακής... θα παω για καφέ και θα γυρίσω μετά που θα χει σπάσει η κινηση..)
* Σε τσαντίζει το ότι για να πας να ψωνίσεις το Σάββατο πρέπει να ξυπνήσεις νωρίς, επειδή τα μαγαζιά κλείνουν στις 3.(Ειδικά εμένα που δουλεύω σε σουπερμάρκετ, σχολάω την Παρασκευή στις 9 το βράδυ, και την αλλη μερα πιάνω δουλειά στις 12. Δεν είμαστε ολοι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά όλοι χρειαζόμαστε υπνο ρε γαμώτο!)
* Χειροκροτείς τον πιλότο όταν προσγειωθείς. (Τι να σου πω, αμα μπω σε αεροπλανο ποτε -αλυσοδεμένη ισως- θα σου απαντήσω!
* Έχεις αυτοκίνητο που κοστίζει πάνω από 60.000 ευρώ και αρνείσαι να το δώσεις στον παρκαδόρο γιατί θεωρείς κλοπή τα 5 ευρώ που σου ζητάει. (Εχω αυτοκινητο 14000 και δεν εχω να δώσω στον παρκαδόρο που μου ζητάει... τρεχουνε οι δόσεις για το αμάξι...)
* Αναρωτιέσαι γιατί ο φραπές δεν έχει διεθνή επιτυχία. (Οντως αναρρωτιέμαι... Πως ενα πραμα που φτιάχνεται στιγμιαία, αποβάλλεται στιγμιαία, και μπορεί αν θες να εχει πολυ μακριά διαρκεια ζωής δεν εγινε εμπορική επιτυχία, ειναι απορίας αξιον.. Τα καφέ στο εξωτερικό πρέπει ναχουνε πολύ δυνατο συνδικάτο...)
* Αγαπημένη σου ασχολία όταν ταξιδεύεις στο εξωτερικό για να ξεφύγεις λίγο από την Ελλάδα, είναι να ψάχνεις για άλλους Έλληνες. (Εδω τους ψάχνω στην πλατεία Αμερικής, δε θα τους ψάχνω έξω; Μπας και μαζευτούμε λεω...)
* Καταλαβαίνεις τους Αλβανούς 'από τη φάτσα'. (Και οχι μονο... εχεις κανει Πλατεία Αμερικής; )
* Δεν σου κάνει εντύπωση γομάρι 30 χρονών να ζει με τους γονείς του ή 25 και να μην έχει βγάλει ούτε μεροκάματο. (Οχι καθολου γιατι; Αν δε ζω με τους γονεις μου, ειναι γιατι ειμαι σε ηλικία που θα έπρεπε να ζω τα παιδιά μου - ανεξαρτητου ηλικίας!
* Νηστεύεις, αλλά κάθε φορά με διαφορετικούς όρους. (Με νηστισιμη παριζα, νηστισιμο τυρι, και φυτική κρέμα γάλακτος στον καφέ μου.. Να νηστεψουμε είπαμε, δε θα μονάσουμε κι ολας!)
* Ξέρεις ένα σωρό απόρρητα κρατικά μυστικά που αν τα αποκάλυπτες θα έπρεπε να ξαναγραφτεί η παγκόσμια ιστορία. (Μακαρι ναξερα.. Αν τα ξερα θα ταχα πουλησει στον πρώτο πλειοδοτη, γιατι τουτο το τζόκερ πολύ αργεί να μου κατσει! Εναλλακτικά θα τα χρησιμοποιούσα ως εκβιαστικο μεσο, έχει να κάνει με το πόσα και πότε σου χρειάζονται...)
* Επίσης ξέρεις λεπτομέρειες για τη ζωή επωνύμων που δεν έχουν αποκαλυφθεί για τον πολύ κόσμο και πάντα από έγκυρη πηγή (π.χ. αυτή είναι σεξομανής και την πιάσανε με ένα μπουκάλι ξέρετε που, αυτός είναι gay και τα 'χει με εκείνον, ο άλλος έχει καρκίνο και όπου να 'ναι πεθαίνει). (Η ξαδέρφη του μπακάλη μου σε πληροφορώ εχει ενα φίλο που της είπε οτι...)
* Είσαι βέβαιος ότι το κακό μάτι έχει αποδειχθεί και επιστημονικά. (Γιατι δεν εχει αποδειχθει; )
* Ποτέ δεν σου φτάνουν τα χρήματα για τα βασικά είδη ανάγκης, αλλά πάντα σου περισσεύουν για τα είδη πολυτελείας. (Εξαρταται παλι.. φτηνοι στα λάχανα κι ακριβοί στα παραπούλια είμαστε... μεχρι να μη μας φτάνουνε ουτε για λάχανα, ουτε για παραπούλια.. τι ειναι αλήθεια τα παραπούλια;)
* Μισείς τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά όνειρο ζωής είναι να γίνεις ένας από αυτούς. (Και γω θέλω να κάθομαι και να πληρώνομαι.. Αλλα οσο ειμαι ορθιος και ταλαιπωρούμε, τα παιρνω στο κρανίο λεμε...)
* Ξέρεις ότι οι άλλοι είναι όλοι Τουρκόσποροι ή Σλάβοι, αλλά είσαι βέβαιος ότι ο Μέγας Αλέξανδρος βρίσκεται στην αρχή της δικής σου κληρονομικής αλυσίδας. (Μετα απο 400 χρονια σκλαβιάς, Τουρκους, Ενετους, και τρεχα γύρευε τι αλλο, σιγά μην εχω άκρη στην κληρονομική μου αλυσίδα.. )
* Καμαρώνεις που το χωριό σου, θυμίζει λίγο από Ζωνιανά, αλλά γκρινιάζεις ότι η επαρχία που κατάγεσαι είναι η πιο ριγμένη από όλες. (Ολες οι επαρχίες ριγμένες ειναι. Ακομα και τα Ζωνιανα. Εξαγωγικό χωριό ήτανε και του κόψανε την επιχειρηματικη ανάπτυξη στη μέση.. ολα στην Πρωτεύουσα πια;)
* Κυριακή πρωί κοινωνάς στην εκκλησία και το απόγευμα ρίχνεις Χιστοπαναγίες στο γήπεδο. (Κυριακή πρωι πάω για τζόκερ και φραπεδιές, στην εκκλησία πανε οι γιαγιάδες)
* Διπλοπαρκάρεις για τσιγάρα κλείνοντας το δρόμο και απολογείσαι σ' αυτούς που κορνάρουν, αλλά στο παρακάτω στενό πλακώνεις τον οδηγό που έκανε ακριβώς το ίδιο. (Αυτο το κάπνισμα τελικά, καταστρέφει ζωές! Κι επιτέλους εγω τσιγάρα πήρα, τώρα αυτός γιατί με καθυστερεί;)
* Καυχιέσαι που ήσουν Λοκατζής στο Μαύρο Πεύκο χλευάζοντας τους πεζικάριους αλλά βάζεις βύσμα για να πάει ο γιος σου κέντρο στην Κόρινθο και ειδικότητα διαβιβαστής στο Χαϊδάρι. (Ειναι που καλοπέρασα καλέ στο Μεγάλο Πευκο).
* Πας γυμναστήριο και καπνίζεις και ένα πακέτο τσιγάρα τη μέρα. (Το κατέβασα στο ενα με το γυμναστηριο, γιατι δε σε αφήνουνε να καπνισεις πουθενά εκει μέσα... Αλλα μάλλον θα κόψω το γυμναστήριο να κάνω κι οικονομία).
* Καυχιέσαι που ο γιος σου είναι γαμιάς και η κόρη σου παρθένα. (Αν ο γιος σου τον παιρνει κι η κορη σου ειναι πουτάνα, καυχιεσαι που τα παιδιά βγάζουνε ενα σωρό λεφτά και λες οτι δεν ξέρεις με τι ακριβώς ασχολούνται...)
* Προειδοποιείς με τα φώτα για μπλόκο αλλά παραπονιέσαι στον αστυνομικό ότι δεν δίνει κλήση και στους άλλους οδηγούς. (Αλλο το να ειδοποιήσω τον συνανθρωπο, κι αλλο να τη σκαπουλάρει και να την πληρώσω εγώ.)
* Όταν σταματάς στο φανάρι έχεις το χέρι στην κόρνα. (οχι ρε, πρωτα ανάβω τσιγάρο, και μετά το βάζω.. δεν ειμαστε και καφροι!)
* Οι νοικοκυρές βάζουν σεμεδάκι πάνω απ' την οθόνη του PC. (Τωρα με τις TFT τους προκύψει πρόβλημα, και περισσεύουν σεμεδάκια... Ενιοτε τοποθετούνται πάνω στον προτζέκτορα και τα ηχεία του home cinema...)
* Πάντα αναρωτιόσουν σε τι διάολο χρησιμεύει η 'διάβαση πεζών'! (Ελα μου ντε! Στην Ελλαδα πας και για τσιγάρα με το αμάξι, με τους γραφικούς θα ασχολούμαστε;)
Πολύ βαβούρα γίνεται ρε παιδί μου με τη ντόπα.. Σηκωθήκαμε και πήγαμε εκει στα Πεκίνα, περήφανοι ολυμπιονίκες, και γυρίσαμε πίσω νύχτα, με τα σώβρακα στο χέρι.. Ολοι οι άλλοι ήτανε καθαροί και μεις πήγαμε λεει να κάνουμε τους ξύπνιους -τοχουμε και στο αιμα μας λιγάκι αυτό η αλήθεια, αλλα δεν ανιχνεύεται στα τεστ- αλλα μας πιάσανε και μας βάλανε τιμωρία στη γωνία. Που τους προσβάλλαμε το ολυμπιακό ιδεώδες, αντε μην αρχίσω τώρα, που αμα ήμουνα ολυμπιακό ιδεώδες θαχα κρυφτεί σε μια τρύπα και θακανα τον κινέζο (κατι μου λεει οτι αυτο ακριβώς κανει). Και βλέπεις τωρα εσυ εκεινο τον κυριο Μπολτ, να κόβει και ταχύτητα για να μη σπάσει το φράγμα του ήχου ή δεν ξερω εγω τι, και τελως παντων λες αει σιχτίρι, εμεις ουτε ντοπαρισμένοι δεν κάνουμε τετοιους χρόνους, μπιτ αχρηστοι είμαστε πια; Και βλέπεις εκεινο τον κυριο Φελπς, που τρώει λεει για πρωινό ενα κοτέτσι μαζί με το κοτετσόσυρμα, τα πιτουρα και τις κουτσουλιές, να μαζεύει τα χρυσά και να σπάει τα ρεκόρ για πλάκα, και σταυροκοπιέσαι.. Αναρρωτιέσαι να εχει κανει τσισα του ο Φελπς (κοτοσουπα θα κατουράει τουτος) κι ο Μπολτ, κι αν τα εχουνε ελεγξει, κι αν τελως παντων ειναι κατευθείαν απογονοι του Ποσειδώνα ο μεν και του Ερμη ο δε. Και κει που σκεφτεσαι και λυση δε βρισκεις, ανοιγεις την κυριακάτικη εφημεριδα και σου μπαινουνε ψυλλοι στα αυτια.
Διοτι λεει, αφου φτιαξαμε τετράγωνες ντομάτες, που ωριμάζουν οποτε μας κάνει κεφι, καλαμπόκι που αυτοεξουδετερώνει τα ζουζούνια, κι ενα σωρό καλά, γιατι να μη φτιάξουμε και μερικούς αθλητές; Σου κάνουνε λεει ενεση στο μυ με ενα γονίδιο, αλογου ας πουμε αν τρεχεις, και αντι να γινεις αλογο, ή το πολύ πολύ μουλάρι, αποκτάς τις αντοχές και τη δυναμη του αλογου. Για την ακριβεια
Στο γονίδιο αυτό έχουν ενσωματωθεί κάποιες τροποποιημένες πρωτεΐνες που μπορούν να επιτύχουν τη μέγιστη κατανάλωση ενέργειας, ώστε να γίνει και η μέγιστη απόδοση έργου.
Εμενα παλι αυτο μου κανει ως εξης: Στο μελλον λοιπον, ναμαστε καλά να ζουμε να το θαυμάσουμε, θα βλέπουμε τελικο 400 μετρων και θαναι σα να βλέπουμε φορμουλα 1: Θα κατεβάζουν αθλητές οι φαρμακευτικές η γενετιστικές εταιρειες(η οπως διαολο λεγονται), θα τρεχουνε, και θα βραβευεται ο οδηγος κι ο κατασκευαστης... συγγνώμη ο αθλητής και η εταιρεία ήθελα να πω..Τελως παντων το ιδιο ειναι.. Μετα παει το ματι μου καπου αλλου, που λεει ποσες θερμίδες καταναλώνει καθε ζωο, εχει λοιπον το αλογο που θελει 22500 θερμιδες, τον ελεφαντα με 107000, και το δελφινι: 13000 θερμιδες! Ποσες ειπατε οτι καταναλώνει ο κυριος κοτετσοφάγος; Μαμα μου... δε νιώθω καλα..
Λοιπον, εγω λεω, να ξεκινήσουνε να κανουνε τα πειράματα τους στους αθλητές.. Οσο η WADA θα ψαχνει τα κατουρά τους, αυτοι θα ειναι ανθρωποι-δελφινια, ανθρωποι-αλογα, ανθρωποι του εργαστηριου, και ποιο εργαστήριο προδωσε ποτε το αδερφάκι του ε; Και στο μεταξύ θα προχωράει η επιστήμη και θα ανοιγει ο δρόμος και για μας, τους κοινούς θνητους...
Παρακαλώ θα ήθελα μια ενεση με κατι απο χταπόδι αν γινεται... Δεν προλαβαίνω σας λεω!
(Εκεινο το παιδάκι, που τρέχει στο στιβο κοιτώντας το χρονόμετρο, και καθε φορά νιώθει περήφανο που μείωσε το χρόνο του κατα ένα δευτερόλεπτο.. εκεινο το παιδάκι δε θα δει ποτέ του βάθρο ολυμπιακών, μα θαχει ζήσει τη χαρά της προσπάθειας και την χαρά της πιο αγνής επιτυχίας.. Αυτης λεω, που τη χτιζεις μοναχός σου, κι είναι ολη δικιά σου, οσο μικρή κι αν είναι....)
Στη γιορτή δε μπόρεσα να πάω.. Ενα πτώμα που σούρνεται, τι δουλειά εχει στις γιορτές; Αλλα εγω τη Μαλαματένια μας, που ειναι ονομα και πράμα, κορδέλα Μενεξεδιά στο λαιμο του κόσμου, εκει που θέλει να τον σφίξει να τονε πνίξει εκει παει και τονε χαιδεύει ηδονικά, εγώ που λέτε, τη Μαλαματένια μας πολύ την αγαπώ... Δεν ξερω γιατί... Ειναι που εκεινο το μουτράκι της, φεγγει ολοκληρο αμα χαμογελάει, ειναι που εκεινο το μουτράκι της συννεφιάζει ολοκληρο αμα ειναι σκυθρωπή, ειναι που εκεινο το μουτράκι της, πανσέληνος στα μάτια μου φάνηκε, τοσο καθαρό και διάφανο, και τόσο μυστηριώδες μαζί... Η ναναι εκεινο το φουλάρι δεμένο στο λαιμό, θηλιά κι αγκάλιασμα μαζί, που ελεγε τοσα κι εκρυβε αλλα τοσα, που ειδα μετα εκεινο κει το πραγμα στην Σκοπελο που μου φωναζε απο μακριά, παρε με για τη Μαλινα, εγω ειμαι το δωρο της, ασχετο που τελικά σήμερα σουρνομαι και δε μπορώ να της το παω... Και θα θυμώσει ισως που θα δει τουτο δω το ποστ, αλλα να με συμπαθάτε, τρελλή ειμαι κι οτι μουρθεί το λέω, κι αμα δε το πώ θα σκάσω και θα γεμισω την ατμόσφαιρα τρελλά αποβλητα, κι αυτο δε το θέλετε ετσι δεν είναι;
Κι επειδή εψαχνα το τραγουδάκι να της αφιερώσω, επεσα πανω σε τουτο, και τουτο σα το δωράκι απο τη Σκοπελο, σα να φωναζε απο μακριά οτι ειμαι για τη Μαλινα... Εγω το Μενεξεδιά του Λακη ήθελα να της αφιερώσω, αλλα γιατι νομίζω οτι τουτο θα το ευχαριστηθεί περισσότερο;
Τελως παντων επειδη τη λατρεύω τη Μενεξεδιά, απολες τις αποψεις, παρε και μια Μενεξεδιά.. εχει πανσέληνο μέσα, ταιριάζει...
Χρονια καλα Μαλινάκι! και πολυ λυπηθηκα που παραβρωμαγα πτωμαίνη απόψε! Χρωστάω ε;
Ολοι οι Ελληνες λεει, θαναι ντε και καλά δωρητές οργάνων, εκτός αν δηλώσουνε το αντίθετο..
Εγω λοιπον, πριν κανα δυό χρονια, ειχα πάει στην ωραία σελίδα του ΕΟΜ, κι ειχα συμπηρώσει Online μια φορμα για να γινω δωρήτρια οργάνων. (Μη ρωτήσετε τι σκατά θα βρούνε να πάρουνε από μενα το σαράβαλο, ας πάρουνε οτι δουλεύει τέλος πάντων). Μου ηρθε ενα mail που ελεγε οτι επειδή η αιτηση μου βγηκε αρες μαρες χαζομάρες (κατι ειχε στραβώσει με την ιστοσελιδα και τα ελληνικά ταβγαζε εκεινη τη γραφή την περιεργη που βγαίνει αμα ο διαολος παρει την κωδικοποιηση), να τη στείλω με mail. Ειχε συννημένα κι ολα τα απαραίτητα, ολα καλά.. Εγω έφευγα για διακοπές την επόμενη, κι επειδή λιγο το πέταλο του Μαλιακού που ακόμα το φτιαχνουνε, λιγο πουμαι προληπτική δεν ηθελα να το κανω πριν μπω στο αμάξι να οδηγήσω στους ασφαλεις ελληνικούς δρόμους, το αφησα για μετά. Μετά, ως γνήσια Ελληνις, το ξεχασα, κι οταν το ξαναθυμήθηκα, θυμήθηκαν αυτοί οτι η υπογραφη πρέπει ναναι πρωτότυπη, και πρέπει να παω σε ενα ΚΕΠ.. Οκ, μολις βρω ευκαιρία θα πάω, αλλα παιδιά μου, πιο αμεση κι εύκολη ήτανε η online λυση, γιατι εγω δεν προλαβαίνω να πάω στην τουαλέτα σιγά που θα πάω σε ΚΕΠ (απογευμα ειναι ανοιχτο μονο στο Ιλιον, και κει ήδη μου εχει ανέβει η πιεση διακόσια μια φορά με την "εξυπηρέτηση".. Λες να το κάνουνε για να πάρουνε τα όργανα μια ώρα αρχύτερα; Πριν τα σαραβαλιάσουμε εντελώς απο τη χρήση;)
Προφανώς το Υπουργείο ειδε κι αποείδε με κατι Ελληνες σαν και μένα, κι αποφάσισε να προωθήσει νομοσχέδιο σύμφωνα με το οποίο, ολοι οι Ελληνες θα είναι ντε και καλά δωρητές οργάνων, εκτός αν το δηλώσουν εγγράφως κατά τη διάρκεια της Εθνικής Απογραφής. Καταρχήν, κατσε ρε φίλε. Ποτε θα γινει η επόμενη Εθνική Απογραφή; Γιατι η τελευταία που θυμάμαι εγινε κατι χρόνια πριν, την προηγουμενη δε τη θυμάμαι καν, κι αν εσυ προωθήσεις το νομοσχέδιο αυριο, και γω πάω για φύτεμα μεθαύριο, απο που θα σου δηλώσω τη βούλησή μου, με φαξ απο τον Αγιο Πετρο; Μετά ειναι και το άλλο. Εγω κανω κέφι να γίνω δωρήτρια οργάνων (με εντελώς ιδιοτελή κινητρα, σκέφτομαι οτι δε θα με κρατάνε με τα σωληνάκια για να ξεζουμίζουνε τους ερμους τους δικούς μου, πιο πολλα θα βγάλουν απο τα οργανα αμα τα εμπορευτούνε κι ολας, θα με αφήσουν να συναντήσω την ανθρώπινη μοίρα χωρίς πολλές τσιριτζάντζουλες), σωμα μου ειναι -φτιαγμένο απο πηλό που λεει κι ο Σφακιανάκης- κι οτι γουστάρω το κάνω. Παρντον. Οτι γουσταρω εγώ. Οχι οτι γουστάρεις εσυ. Διοτι αλλο πράμα να αποφασίζω εγώ οτι θελω να δωρίσω τα αντερά μου, κι αλλο πράγμα να το αποφασίζεις εσύ. Κουμάντο μου κάνεις παντού, θα μου κάνεις και στα αντερά μου τώρα; Δικά μου ειναι ρε κι οτι θέλω τα κάνω! Δεν ειναι κριμα να αυτοξεκοιλιαστώ απο αντίδραση στην προσπάθειά σου να επιβληθείς στα αντερά μου, και να τα ταίσω στα σκυλιά να αρρωστήσουνε απο τις τοξίνες;
Κι υστερα ειναι και το αλλο.. Εγω κανω κεφι, αμα παω για φύτεμα, κι επειδή τιποτα δε φύτρωσε ποτε απο κανένα πτώμα, μονάχα κατι σκαλισμένα μαρμαρα που τα πληρώνουνε με δόσεις οι ερμοι οι συγγενείς, να παρουνε οτι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να με κάψουνε. Να σμίξει η μυρωδιά μου με την τσίκνα του σουβλατζίδικου και τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων για ενα δευτερόλεπτο.. Να ταξιδέψει για μια στιγμή στον αέρα.. Να με αναπνεύσετε, να μείνω μέσα σας να στοιχειώσω και να σας κάνω να παραμιλάτε σαν και μενα (ολα με ιδιοτελείς σκοπούς τα σκέφτομαι, φτου μου!). Θελω η στάχτη μου να σκορπιστεί στη θάλασσα, να κάτσει πάνω στις πετρελαιοκηλιδες, και να τη φάνε τα ψάρια κι οι χελώνες που ολο κατι πλαστικές σακουλες τρώνε και τους κάθονται στο λαιμό.. Θελω η σταχτη μου να γινει ενα με την αιθαλομιχλη, να σας φέρνει καθε μέρα βήχα και τσουξιμο στα μάτια, γιατι μια ζωή ενοχλητική ήμουνα, η σταχτη μου θαναι φιλική; Ναι, αλλα, κυριε εσυ με το νομοσχέδιο, μου επιτρέπεις να καω; Οχι. Θα το συζητήσεις, θα δεις, φέξε μου και γλίστρησα ενα πραμα.. Κατσε ρε θείε.. Κουμάντο στα αντερά μου θες να κάνεις, κουμάντο στο πτώμα μου θες να κάνεις, εγώ που στο διάολο θα κάνω κουμάντο; Τιποτα δε μου ανήκει πια; Ουτε το άχρηστο τούτο σαρκίο που με περιβάλλει δεν εχω την εξουσία να ορίσω;
Ετσι για το γαμώτο, αμα γινει τετοιο πράγμα, εγώ στην επόμενη Εθνική Απογραφή -αμα ζω- θα τους πω οχι. Να στιγματιστώ, να με κοιτάξει ο απογραφέας με μάτι μισό και βαριεστημένο -ειναι νέα παιδιά οι απογραφείς, με φρέσκιες ιδέες- και να τους αφησω να κωλοτραβιούνται ολοι μαζί. Να νιώσω κομμάτι κυρία του κορμιού μου ρε γαμωτο.. Να νιώσω ανεξάρτητη. Να νιώσω άνθρωπος, ακόμα κι αν με αναγκάζουνε να το νιώσω μέσα απο την απανθρωπιά.. Για την κυριαρχία στο κορμι μου ρε γαμώτο!
(Δεν ξερω γιατι, οσο γραφω τουτο δω, γυρνάει στο κεφάλι μου η σκηνή απο τους Μοντυ Παιθονς. "Εσεις εχετε δωρίσει το συκώτι σας;" "Μαλιστα". "Το χρειαζόμαστε". "Μα.. το χρησιμοποιώ!". "ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΩΡΑ!!!")
Λοιπον το Σαββατο το απογευμα μας κλέψανε (οχι δε μας αγαπήσανε πολύ, μας μαζέψανε τις εισπράξεις του μοναδικού μη αδειούχου ταμείου του μαγαζιού)... Τώρα εμείς, ως σοβαρή επιχείρηση -και κατακλεμμένη- εχουμε κάμερες ασφαλείας. Οι οποιες βιντεοσκοπούν 24 ωρες το 24ωρο (το βραδυ παίρνουν τα ντουβάρια, τα ράφια, στις μεγάλες βαρεμάρες και αναδουλειές, κοιτάμε να δούμε μπας και μας εχει χωθεί και κανα ποντικι).. Χρησιμες, δε λεω, γιατι να ξέρεις ποιος ειναι αυτος που σου ρημαξε την κάβα μεσημεριάτικο, καλο ειναι, ασχετα που το βλέπεις αφου εχεις ανακαλύψει οτι ολα τα ουίσκυ κανανε ξαφνικά φτερά, τουλάχιστον εχεις μια ιδεα σε ποιον λες καλημερα καθε πρωί... Τελως παντων, αν τυχει κατι σοβαρό, οπως ας πουμε να σου βουτήξουνε την εισπραξη του ταμείου που λέγαμε, κι οταν το ποσό ειναι τετραψήφιο, το εν λόγω βίντεο χρησιμεύει και σαν αποδεικτικό στοιχείο. Για τους μπάτσους, που έρχονται παντα μια ωρα μετά-καλέ, τωρα μας σκοτώσανε, παρτε καμμια σφουγγαρίστρα να μαζέψετε τα αίματα μια κι ήρθατε- για την ασφαλιστική -μα δε σας απειλησαν με οπλο, δεν μπορούμε να σας καλύψουμε, δηλαδη αγάπη μου πρέπει να μου κολλήσουνε την κουμούτσα στα μούτρα για να με καλυψεις, αν δεν κρατάει οπλο τι να κανω δηλαδή, να πιαστούμε στις σφαλιάρες; Επισης το μηχάνημα που κάνει την καταγραφή εχει ενα σκληρό δίσκο που δεν είναι ανεξάντλητος (σα να βαλεις dsl με δισκο 150gb, μιλάμε να βάζεις και στις κωλότσεπες και πάλι να περισσεύουν). Για την ακριβεια , εχει τη δυνατότητα να κρατάει καπου τρεις τεσσερεις μερες το αρχείο και μετά αρχίζει να γράφει πανω στα παλιά.. (Οτι ειναι αρχαιολογία σας τοπα; οχι; Ειναι κι απο αυτο!)
Τωρα, αν εχεις την ατυχία να σε ληστέψουν Σαββατο -που Σαββατο θα σε ληστέψουν, τι να παρουνε την καθημερινή, το γιαουρτι και το γάλα των παππουδιών, ασε που οι περισσότεροι ψωνίζουνε βερεσέ- και περάσεις ενα Σαββατοκύριακο στις Ασφάλειες και τα κέρατα, τη Δευτέρα εχεις χάσει ήδη δυο μέρες.. Η ασφαλεια σου ζητάει το βιντεο. Η ασφαλιστική σου ζητάει το βιντεο. Ολοι ζητανε το βιντεο. Και παιρνεις τηλέφωνο στην ρημάδα την εταιρεία που εχει εγκαταστήσει το σύστημα καταγραφής, και σου λένε "ειμαστε διακοπές". Μπραβο σας, και καλά να περνάτε, εμεις τι κανουμε τώρα; Εχετε κανένα που να ξέρει απο υπολογιστές εκει; Εχουμε! (Ιουδα, ε Ιουδα, θα στο φυλάω εγω αυτο..). Και ναμαι εγω σημερα, με ενα usb flash να προσπαθω να βγαλω το ρημαδιασμένο βιντεο απο την αρχαιολογία. Δεν εχει ποντίκι; μου λεει εκπληκτος ο τεχνικος τους στη αλλη ακρη της γραμμής, οπου ακούω τζιτζίκια και κυματα και μου ανεβαίνει η πίεση διακοσια, μα ΠΟΣΟ παλιο είναι; Απο τοτε που βγήκανε οι λασπες, ή μαλλον απο τοτε που βγήκε η εταιρεία σας... Που στέλνει το προσωπικό της συσσωμο διακοπές, η χαρά του κλέφτη, και μας αφήνει εμάς να κοπανιόμαστε...
Μετα απο τρεις ολοκληρες ωρες που παιδευομουνα με το ρημάδι του, κατάφερα κομματι κομματι να βγάλω τα σημεία που έπρεπε.. Ολα μαζι γιοκ.. τοπιανε η κοιλια του.. Ο τυπος περιμένει τη σειρά του στο ταμείο, βλεπετε; Εμενα δε μου κάνει να εχει σκοπό να κλέψει.. Ξαφνικά απλώνει το χέρι του, βουτάει ολο το πακο με την εισπραξη, σκυβει, και την κοπανάει τρεχοντας.. Φυσικά η ποιότητα της ταινίας εχει τα ιδια χαλια με την εταιρεία και οπως βλέπετε εχει παει κι αυτή διακοπές.. Αλλα πραγματικά ο ανθρωπος ήτανε μαγική εικονα -τωρα με βλέπεις, τωρα οχι.. Και περα απο τη γκρινια για την ταλαιπωρία, λέω παλι καλά που δεν είχαμε χειρότερα....