Τί είδαν οι πολλοί...
Το τειχος μεσα μου..
Πανε λοιπον εικοσι χρονια απο τοτε που επεσε το τειχος.. Ο Bowie δε θα ξανατραγουδησει το Heroes ακουμπισμένος πανω του, οι ματιες δε θα το αγκαλιασουνε ξανα με δεος, με προσμονή, με φόβο, τα τουβλα του δε θα βαφτούν ξανα με αιμα, και αλλη μια ευκαιρια χαθηκε για τους ηρωες -εστω και της μιας μερας... Πανε εικοσι χρονια απο τοτε που επεσε το τειχος. Αυτο το τειχος που χωριζε τους τυχερους απο τους ατυχους. Τους πλουσιους απο τους φτωχους. Το τειχος που το περασμα του σημαινε για καποιους ελπιδα για το αυριο, το τειχος που για καποιους αλλους σημαινε πως ήταν πολυ τυχεροι που ζουσαν στη "σωστη" πλευρα... Πανε εικοσι χρονια που επεσε το τειχος, για να φανει πως τελικα δεν υπηρχανε ατυχοι και τυχεροι, και πως ολοι φτωχοί ήτανε, κι ολοι στη λαθος πλευρα τοσα χρονια... Το τειχος επεσε, για να δειξει πως ο μονος λογος που υπηρχε, ητανε να καλλιεργει ελπιδα, προσμονη, και εφησυχασμό πανω στα ανυδρα, γκριζα του τουβλα... Το τειχος επεσε, κι ο κοσμος μας δεν εγινε καλυτερος. Γιατι οσα τειχη και να πεσουνε, ποτε δε θα γινει καλυτερος... Για καθενα που πεφτει, χτιζεται ενα αλλο, σαφεις διαχωριστικές γραμμές, εσεις εκει, εμεις εδω... Τα τειχη που βλεπουμε εξω μας, τα τειχη που χτιζουμε μεσα μας... Τα τειχη που χτιζουμε γυρω απο τους αλλους, τους διαφορετικους, για να μην εισβαλλουν στην ησυχια μας και μας ταραξουν. Τα τειχη που χτιζουμε γυρω απο μας, τα τειχη που χτιζονται γυρω απο μας.... Και τα χειροτερα τειχη δε χτιζονται στο χωμα. Χτιζονται στο μυαλο. Χωρις τουβλα. Τουλαχιστον εναν τοιχο απο τουβλα τον βλεπεις, τον νιωθεις, και, στην αναγκη, μπορεις να κοπανησεις και το κεφάλι σου απανω...
|
Tags: Τουρλουμπούκι
στις Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009 6:58 μμ:
Πολυ καλη η εγγραφη σου.Ειναι οπως τα γραφεις. Αρκει να μην εισαι δογματικος.Αυτο το λιγο μονο!Συγχαρητηρια. Καλο βραδυ.Πετρος
στις Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009 7:01 μμ:
Walls can be heroes... just for one day!
http://www.youtube.com/watch?v=iYufUo_Dk78
στις Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009 7:08 μμ:
Ακριβώς τα χειρότερα τείχη χτίζονται στο μυαλό και αυτά είναι τα πιο δύσκολα για να ...πέσουν
στις Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009 7:15 μμ:
Όντως εξαιρετική Βιβή
στις Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009 8:04 μμ:
Τρομερή ανάρτηση όπως πάντα Βιβή και πέρα για πέρα αληθινή. Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια τα τείχη μέσα μας, μας σώζουν κατά κάποιο τρόπο από τον πόνο αλλά αυτά τα λένε όρια και είναι άλλο είδος
στις Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009 9:43 μμ:
Κάτω τα τείχη! Και, αν γίνεται, όταν πέφτουν ας πέφτουν πάνω σε αυτούς που τα ύψωσαν! Γλιτώνουμε και χρόνο!
στις Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009 11:29 μμ:
Ενας τοιχος μπορεί να σε προστατευει και να σε κανει να νιώθεις ασφαλής... Ενας τοιχος μπορεί να σε καταπιέζει και να σε κάνει να νιώθεις οτι δε μπορείς να αναπνευσεις... Ενας τοιχος οπως λέει και ο Βασίλης μπορεί να σε πλακώσει ή και μπορει να τον χτισεις εσυ τουβλο τουβλο... Οποτε σημασια εχει η χρηση που κανεις και οχι ο τοιχος τελικά!
στις Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009 5:42 μμ:
Πολύ μου άρεσε η εγγραφή σου. Έχεις δει την ταινία "Das Leben der Anderen" ("Η ζωή των άλλων"); Αν όχι, δες την με τον σύζυγο και τα σκυλάκια σας στην πρώτη ευκαιρία. Είμαι σίγουρη ότι θα σου αρέσει! Την έχω να σου την δώσω!
στις Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009 7:39 μμ:
@Petrgog καλως ηρθες
@Γιωργο, τελειο το βιντεακι.. εκτος απο αυτια, οι τοιχοι μπορει να χουνε και στομα τελικα!
@Μυρτω μου ολα τα τειχη απο το μυαλο δεν ξεκινανε;
στις Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009 7:40 μμ:
@Πετρε, thx
@Κικη μου, μας σωζουνε απο τον πονο, η μας προσφερουνε κατι για να χτυπαμε το κεφαλιμας απανω... οπως το δει κανεις....
@Βασιλη, watch your head καλου κακου!
στις Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2009 7:41 μμ:
@Ευη ενας τοιχος ενα πραγμα θα κανει για παντα σιγουρα: θα διαχωριζει. Καλως η κακως.
@ Μαρια την εχω δει την ταινια... Και παρολο που η γλωσσα μου χτυπαγε κατευθειαν στα νευρα, τη λατρεψα.
στις Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009 9:20 πμ:
Ως συνήθως..τα κείμενα σου δεν παίζονται!
στις Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009 1:58 μμ:
Πολύ καλή εγγραφή όπως πάντοτε αγαπητή Βιβή!
Οι άνθρωποι ανέκαθεν ύψωναν τείχη και σε εξαιρετικές περιπτώσεις όταν δεν υπήρχαν πέτρες πρόχειρες, τοποθετούσαν και κορμιά. Ανθρώπινα.
Κι αυτό έχει δύο ερμηνείες: η μία αναφέρεται στους συνεχόμενους πολέμους όπου τα τείχη εμπεριέχουν τα σώματα των αθώων θυμάτων, και η δεύτερη ερμηνεία αναφέρεται στα τείχη με τα κορμιά των ηρώων που προστάτεψαν με αυτά πατρίδες, ιδέες, ελευθερία, ζωή... ... Αν παρατηρήσει κανείς, εκεί που πέφτει ένα τείχος, υψώνεται ένα άλλο. Οι Ανατολικογερμανοί π.χ. πέρασαν γκρεμίζοντας το Τείχος για να βιώσουν εκ νέου την απόρριψη και την απομόνωση και να νοιώσουν εκ νέου πολίτες β' διαλογής στη συνέχεια. Δεύτερο τείχος να υπερβούν αυτό και δυσκολότερο συνάμα... ... Όσον αφορά σ' εμάς τους υπόλοιπους, καλόν είναι να γκρεμίζουμε τα τείχη γύρω μας και να μην "κλεινόμαστε" σε αυτά, αλλά καλού-κακού ας κρατάμε και καμιά άμυνα...
Ποτέ δεν ξέρεις... 
Το σχόλιο σας