Τί είδαν οι πολλοί...
princess 
Εικονες και μυρωδιες που θυμαμαι...
Ημουν ενα παιδακι της δεκαετιας του 70... Η μαμα με τη γιαγια μου τσακωνονταν για το αν θα μου φορουσαν τα κλασσικα ναιλον βρακακια, τις υφασματινες πανες, η τα πρωτοποριακα babylino, με ταιζανε βαζακια Gerber, στα οποια οφειλονται ολα τα κουσουρια που εβγαλα μεγαλη νομιζω, και μου φοραγανε παπουτσια απο το Μουγερ, που εκτοτε μισησα θανασιμα... Με λουζανε με σαμπουαν omor, και σε μια απελπισμενη προσπαθεια να μη το σκαω για να γλιτωσω το χτενισμα, μου πασαλειβανε το μαλλι με μπολικο Malorin... Μια φορα το μηνα με πηγαινανε στο κομμωτηριο της γειτονιας "να μου κοψουνε τις ακρες για να δυναμωσουνε τα μαλλια μου", τα οποια ουτε δυναμωνανε ουτε μακραινανε ποτε με αυτο το συστημα. Στο κομμωτηριο, ειχε κυριες με ρολει στα μαλλια που καθοντουσαν σε κατι ηλεκτρικες καρεκλες και φοραγανε κατι κασκες και μοιαζανε σαν αστροναυτες, διαβαζανε περιοδικα, Ρομαντζο και Φανταζιο, και μιλουσανε, αλλα δεν ακουγε η μια την αλλη κι ειχε πολυ πλακα. Μετα το κουρεμα η κομμωτρια μου βαζε στα μαλλια μου και "πλιξ" ποτε μου δεν καταλαβα τι ητανε αυτο το πλιξ, αλλα σκεφτομουν οτι μπορει ναναι γαλατικο μαγικο φιλτρο για να μακραινουν τα μαλλια, και καθομουνα να μου το βαλουν. Στο σπιτι ειχαμε παντα Βιταμ, οχι το σοφτ, το αλλο πουναι σαν τουβλο, και το βαζαμε πανω στο ψωμι και πηγαιναμε βολτα μεχρι να μαλακωσει για να το πασαλειψουμε και να βαλουμε απο πανω και ζαχαρη και να το φαμε, και μεχρι να λιωσει ειχε ερθει η ωρα για να φαμε φαγητο, και τις πιο πολλες φορες καταληγαμε να το τρωμε το απογευμα. Και τοματοπελτε σε τσιγκινο κουτι, καθε φορα που ανοιγα το ψυγειο βουταγα μεσα το δαχτυλο μου κι εκλεβα λιγο, και μια μερα το κοψα κι ολας στο γυρω γυρω της κονσερβας, κι εφαγα και ξυλο απο πανω. Ψωνιζαμε ρυζι και φακες απο τον κυρΘαναση που χε κατι μεγαλα τσουβαλια και μια σεσουλα, και μετα πηγαιναμε σπιτι και καθομαστε και τα καθαριζαμε, ολοι γυρω γυρω απο το τραπεζι, γιατι ειχανε μεσα και κατι χαλικια καμμια φορα και το σπαγες ανετα το δοντι σου. Στο σχολειο τα παιδακια φοραγανε ποδιες μπλε με ασπρα γιακαδακια που κεντουσανε οι μαμαδες ολο το καλοκαιρι, και μας τα αλλαζανε καθε μερα γιατι τα καναμε μαυρα κι ελλεεινα, και τα κοριτσακια φοραγαμε κι ασπρες κορδελες ελαστικες στα μαλλια που τις περναμε απο το ψιλικατζιδικο, και μας σφιγγανε το κεφαλι κι απο τοτε μας εμεινε μονιμος ο πονοκεφαλος. Αμα μας ποναγε το κεφαλι μας πολυ, μας δινανε Καλμολ και μας περνουσε... Μετα μεγαλωσα, και φοραγα παπουτσια Ζητα Ελλας, τα μποτακια τα πανινα,με στενο κοτλε Rex, και BAT που τα αγοραζα απο το μοναστηρακι, κι ολο τους ετρωγα τα λαστιχα απο κατω γιατι τα χρησιμοποιουσα για φρενα στο ποδηλατο μου, απο κεινα που σπαγανε στη μεση και ψηλωνε η σελα και το τιμονι, μεχρι που εφτανες στην ηλικια που εβγαινες να κανεις ποδηλατο κι ησουνα σα να βγηκες σε νουμερο στο τσιρκο Ανακαλυψαμε το ketcup, Κυκνος, στο γυαλινο μπουκαλι, επρεπε να το χτυπας απο πισω για να πεσει, κι αμα δε το χτυπαγες σωστα, γυρναγε το μπουκαλι κι ελουζε τον απεναντι κι ετρωγες ξυλο, κι υστερα σταματησαμε να τρωμε μακαρονια με σαλτσα, και τρωγαμε ολο μακαρονια με "κετσα". Ανοιξε και το πρωτο σουπερμαρκετ στη γειτονια, δεν παω εκει, ολο να ψαχνεις πρεπει, θα παω στον κυρΘαναση που μου τα φερνει μονος του, αλλα υστερα ητανε μοδα να πηγαινεις στο σουπερμαρκετ, και πηγαιναμε καθε Σαββατο καμαρωτες καμαρωτες με το καροτσι μας, κι ο κυρΘανασης εκλεισε μετα, και περναμε "κετσα" και μπεηκον, και ζαμπον και τυρι σε φετες που δεν ειχε ο κυρΘανασης για να κανουμε τοστ, κι υστερα πηγαιναμε απεναντι και αγοραζαμε ντονατς απο το Jax, και γυριζαμε σπιτι πασαλλειμενοι κι ευτυχισμενοι... Γιατι τα θυμηθηκα τωρα ολα αυτα; Ξερω και γω; Τα θυμηθηκα. Χαζευοντας τα ραφια με τα σαμπουαν, τα μαλακτικα, τα γυναικεια περιοδικα στο περιπτερο, τα adidas και τα nike στις βιτρινες, και τα φυλλαδια των προσφορων απο τα σουπερμαρκετ, τα θυμηθηκα.... Αυτο που δε μπορω να θυμηθω, ειναι με τι σκατα γραφαμε πριν κυκλοφορησουνε τα bic...
|
Tags: Τουρλουμπούκι
στις Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012 11:23 μμ:
με πενα Βιβη μου και το δοχειο απο μελανι διπλα...τι μου θυμισες και μενα .Ωραιο ταξιδι
στις Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012 11:33 μμ:
Οχι μωρε Γιωτα.. μετα την πενα, και πριν το bic.. με τι σκατα γραφαμε στο δημοτικο; (θυμαμαι ενα μολυβι που εγραφε σα στυλο.. αλλα ητανε μολυβι κι επρεπε να το ξυνεις..)
στις Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 0:42 πμ:
Αχ βρε Βιβή.. που τα θυμήθηκες όλα αυτά? Με μολυβάκι του θεού γράφαμε. Και θυμάμαι μια συμμαθήτριά μου που το έγλυφε κιόλας ! χαχαχα Μακαρόνια με κέτσα ε? και μένα το καλύτερό μου ήταν και είναι μη σου πω.. Θυμάσαι που βάζαμε μια ζωή χαμομήλι στα μαλλιά μας και καλά για να ξανθύνουν? Και καλα...
στις Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 0:57 πμ:
με μολυβι Βιβη απλα θυμηθηκα τν πενα γιατι εμας μας εβαζαν στην καλιγραφια να γραφουμε με αυτην Θυμαμαι ακομα την μυρωδια της φτηνης μελανης Και την δασκαλα που εδινε φαπες γιατι παντα μουντζουρωνα το χαρτι
στις Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 2:40 πμ:
@Βικη, εγω παλι το δαγκωνα.. και χαμομηλι δεν εβαζα στα μαλλια μου.. χεννα εβαλα μια φορα να γινουνε μαυρα και κεινα πηγανε και γινηκανε καροτι! @Γιωτα... εγω ΓΙΑΤΙ δεν εκανα καλλιγραφια;(γμ το ιδιωτικο μου μεσα
στις Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 6:36 πμ:
Πένα με αμπούλες από πίσω ... οι μεγάλοι όχι εμείς ... μολύβια ... με μολύβια γράφαμε χμμμ και θυμάμαι και το παρκερ το στυλό ... και το μολυβι που λες χμμμ ξύστρα αααα ισως ήταν μύτες σε μηχανικά μολύβια αλλά επειδή ήταν χοντρες από πάνω (εκει που τώρα έχει γόμα) είχαν ένα μικρό ξυστράκι ... κάπως έτσι... Μακρια μαλλιά είχα ... και τις φουρκέτες θυμάμαι ... και λουκουμάδες πλεγμένους σα κοτσίδα με μπόλικη ζάχαρη από πάνω Πέντε δραχμές ο λουκουμάς ...και τα ροκάκια τα παπουτσάκια χιχι τώρα τα λενε μπαλαρίνες νομίζω μα τότε ροκάκια τα λέγαμε... α... και την μυρωδιά από πετρέλαιο θυμάμαι όταν κολλήσαμε με την αδελφή μου ψείρες, και την ζώνη στην ποδιά που δεν μου άρεσε να φοράω... φτάνει γιατί θα σου κάνω εδώ δεύτερη εγγραφή ..χαχαχα ω ω ω από τον μπακάλη κλέβαμε καραμέλες που της είχε σε ένα τσουβάλακι... βεεεεβαια για να μπει κάποιος στην παρέα μας έπρεπε να κλέψει μια χούφτα καραμέλες ... όλοι είχαμε κλέψει .. ήταν το μέγα μυστικό της συμμορίας χοχοχο το τέλειο έγκλημα πότε και κανείς δεν μας έπιασε...ποτέ και κανείς δεν μας κάρφωσε... τα διαλέγαμε τα μέλη χχοχοχοχοχο
στις Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 1:17 μμ:
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚA ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΗ ανάρτηση!!!! Να 'ξερες πόσα ξεχασμένα (ομ-ορ,πλιξ κλπ) μου θύμισες...
Μου επιτρέπεις και με αναφορά στο μπλογκ σου φυσικά, να τη
δημοσιεύσω στο "ΑΣΠΑΣΤΟΣ"
Καλή σου Καθαρο-Δευτέρα και Σαρακοστή!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
στις Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 3:11 μμ:
"φοραει strike και καρφωνει! ¨ ..θελω κι εγω strike ρε μαμα !Αμ τα αλλα? τα σανδαλια? Θελω σανδαλια ! εχω μαθει το γερμανικο δεσιμο !..και τι ηταν? μια πλαστικη διαφανη σολα με πολυχρωμα κορδονια που τα κεντουσες πανω στο ποδι! ( που αν επαιζες λαστιχο με αυτα , δεν αντεχες τους πονους , αλλα εκει τα φουρουσες!! )Στην αρχη δεν ηθελε να μου τα παρει. "Δεν ειναι παπουτσια αυτα! " "Δεν μου τα παιρνεις?καλα! " ξυπολιτη κυκλοφορουσε . Εκλεβα της γιαγια μου τα μαλλια που ειχε ψηλα στο κλιμ/σιο ,τα κεντουσα στο ποδι και κυκλοφορουσα ξυπολιτη!..Μου ελειπε μονο η σολα!!
Αχ! αυτο το βιταμ!τουβλο σκετο !!εμεις περναμε και χυμα βιταμ!!..Ποσα πραγματα ειχε μπακαλης , χανομουνα να τα κοιταζω και τι μυρωδιες !Τρελο κολλημα με τον μπακαλη! Μεχρι να μου βαλει τα εκατο γραμμαρια καφε ,αποχαυνομενο κοιτουσα γυρω ,γυρω.. τον παγκο με τις λιχουδιες... "Μαμααα , δεν εχω γομα! .."παλι την εφαγες ?" "Να παρω και μολυβι , να παρω και καλτσακια ασπρα? Τα παντα ειχε ο κυριος Στελιος !
)
...Δεν γραφω αλλα , γιατι θα σε κουρασω..πανεμορφες
αναμνησεις,...και ευτυχως που τις εχουμε !...μαλοριν!!!πω!πω!..αμ
το αλλο..Μην την πιειτε!λουστειτε!,απορω το γκαβω πως δεν το ειχα
δοκιμασει ,πιστευα τα παντα! τα εκανε κατι τετοια!Καλο τριημερο να
περασεις σοφη κρητικια!!!
στις Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 3:55 μμ:
Όποτε περνώ από εδώ Βιβή μου, πάντα έχεις κάτι απίθανο να με κεράσεις και σ' ευχαριστώ γι' αυτό! Η χρονομηχανή σου με πάει κι εμένα σε ίδιες θύμησες, μυρωδιές και εικόνες, ίδια "σειρά" είμαστε εξάλλου! Αντί για videos απ' το youtube, ανταλλάσσαμε χαρτάκια με ποδοσφαιριστές, ενώ τα άλλα τα ωραία με τα ζώα της panini (νομίζω) τα κολλάγαμε με περισσή φροντίδα στα σχετικά άλμπουμ. Αντί για "Angry Birds" παίζαμε μπάλα με πλαστικό μπουκαλάκι λεμονάδας/πορτοκαλάδας (εκείνο με το ασημόχαρτο-καπάκι απ' το σχολικό κυλικείο) παραγεμισμένο με χαρτιά ή άμμο! Κάναμε αμάν να μεγαλώσουμε καμιά τάξη παραπάνω, για να μας αφήσουν (στο γυμνάσιο) να έχουμε εκείνα τα χακί σακίδια (αντί για τσάντα) που πάνω τους ζωγράφιζες όλη τα σημαντικά της τότε καθημερινότητάς σου: συνθήματα, συγκροτήματα, σύμβολα, ομάδες (κάτι σαν τα status του FB!!)... Όμως όπως λες κι εσύ, οι μυρωδιές στο μπακάλικο της γειτονιάς ήταν το κάτι άλλο, σαν το κατώγι της γιαγιάς μου στο χωριό που αποθήκευε εκεί όλα τα καλούδια της κάθε εποχής...
Να ΄σαι καλά για τα ωραία ταξίδια που μας κάνεις! Καλό τριήμερο!
στις Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 5:18 μμ:
@Μανια, και γω στα παρκερ και τυπου παρκερ τινω να καταληξω.. Τι μου τους θυμισες τους λουκουμαδες; Και τα τσουρεκακια με τη ζαχαρη; (Το πετρελαιο το θυμαμαι και γω, και επειδη ημουν απο μικρο βαρεμενο, την ειχα καταβρει με τη μυρωδια!)
@Γλαρενια μου, οτι θες να την κανεις την εγγραφη.. η απορια για το τι υπηρχε πριν τα bic παρολαυτα, ακομα πλαναται...
@Μαρια, το λαστιχο... Ωρες ολοκληρες να παιζουμε λαστιχο, και κλαμα που ημουνα αχρηστη, κι ολο το κραταγα και ποτε δεν επαιζα..
@Γιαννη μου, η δικη μου χακι τσαντα, περασε στην ξαδερφη μου -την ειχε καπαρωσει, "οταν τελειωσεις το λυκειο θα μου τη δωσεις ε;"- και κατεληξε τρυπια, λιωμενη και χιλιομπαλωμενη, να γινει οικογενειακο κειμηλιο... Κερναω καραμελες τσαρλεστον, στο λαδοχαρτο, κι ερχομαι να φτιαξουμε τα ζυγια του αετου..
στις Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 9:22 μμ:
Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και με τιμάς!!!
Υποψιάζομαι πως πριν την επανάσταση των bic, με τα οποία ...σώθηκε η κοινωνία... ήταν οι πένες και τα μελανοδοχεία, που διατηρήθηκαν για μερικά χρόνια ως μάθημα καλλιγραφίας για τους μετέπειτα ταλαίπωρους μαθητές.
Περί το '92, προσπάθησα η ατυχής να γράψω με πένα αλλά πολύ δύσκολο....
Επίσης σε ευχαριστώ, γιατί αναζητώντας εικόνα σχετική με το θέμα για το σχόλιό μου, ανακάλυψα σελίδες, εγγραφές και εικόνες εξαιρετικές και συλλεκτικές, για πράγματα που εμείς δε γνωρίσαμε αλλά όσο μεγαλώνουμε θα μαθαίνουμε
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
στις Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012 9:47 μμ:
na eisai kala kai na min argeis na grafeis
στις Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012 11:59 πμ:
Kαλημέρα, καλό μήνα μας για το καλύτερο. ηρθα απο την κα Γλάρου! εγω, θεότρελλη!
Βάλε βραχιολάκι μην σε κάψει.. πήγαμε πίσω. πολύ πίσω. Αλλά εγώ παιδί του 60, αναρωτιέμαι αν το 70 υπήρχαν ακόμα όλα αυτά.... (ακόμα υπάρχει ο ντοματοπελτές με την ίδια συσκευασία, θα μου πεις). και απο το 66 που πήγα α,δημοτικού, γράφαμε πρώτα με μολύβι και αμέσως μετά με στυλό, το οποίο υπήρχε. Πριν ήταν οι πέννες και οι κοντυλοφόροι. Το 50 όμως...
ας ξαναρχονταν εκείνα τα χρόνια... με τα κουτιά στον μπακάλι, γεμάτα μπισκότα παπαδοπούλου... τραγανιστά, τα πρόλαβες? Γιατί εγώ κεντρικότατα στην Αθήνα, τα λάτρευα.
εφυγαν ανεπιστρεπτί αφήνοντας μια γλύκα... την καλημέρα μου !
στις Κυριακή, 22 Απριλίου 2012 11:44 μμ:
ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ, ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ...ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΛΑ!
Το σχόλιο σας